เที่ยวเซี่ยงไฮ้ 5 วัน

Tourist spots VS Hidden spots

DAY 0

ตั๋วเครื่องบิน

ทริปนี้เราบินไปกับ Thai AirAsiaX ใช้เวลาบิน 4 ชั่วโมงกว่า เล่นเกมได้รางวัลตั๋วเครื่องบินไป-กลับ เซี่ยงไฮ้ 2 ที่นั่ง ทริปของเราครั้งนี้เลยประหยัดไปได้เยอะ

• ขาไป บินดึกถึงเช้า เวลาดี ถึงแล้วเที่ยวต่อได้เลย 00:15-05:30 น.
• ขากลับ บินเช้า 06:50-10:15 น. เที่ยวบินเวลาแบบนี้ นอนสนามบินดีที่สุด

ที่พัก

การเดินทางครั้งนี้ ได้เที่ยวกัน 5 วันเต็ม จองโรงแรมไว้สองที่

• 24K International Hotel (Fuzhou Road) คืนละ 1,1xx บาท
• Jinguangs Shanghai Nanjing Road หรือ Jinjiang Inn Style (Shanghai Nanjing Road Pedestrian Street Middle Fujian Road) เวลาจองบางเวบอาจใช้ชื่อเดิม บางเวบอาจใช้ชื่อใหม่ ให้ดูดีๆ แต่จริงๆ แล้วคือรร.เดียวกัน เราเดินตาม google maps จนหลงกันมาแล้ว คืนละ 1,6xx บาท

วีซ่า

การขอวีซ่าจีน สบายๆไม่เครียด แค่เตรียมเอกสารไปให้ครบพอ

การเตรียมเอกสาร

1. กรอกแบบฟอร์มยื่นคำร้องขอวีซ่าสาธารณรัฐประชาชนจีน และทำการนัดหมายออนไลน์ >> https://www.visaforchina.org/BKK_TH/howtogetavisa/quickaccess/index.shtml
2. หนังสือเดินทาง (Passport) เล่มจริง และสำเนา 1 ฉบับ ต้องมีอายุเหลือไม่น้อยกว่า 6 เดือนนับจากวันเดินทาง และ ต้องมีหน้าว่างอย่างน้อย 2 หน้า
3. รูปถ่ายสี ฉากหลังขาว ขนาด 48 มม. x 33 มม. ถ่ายไว้ไม่เกิน 6 เดือน จำนวน 2 รูป (รูปแรก ติดลงบนแบบฟอร์มขอวีซ่าเลย รูปสอง เขียนเลข passport และชื่อภาษาอังกฤษ ไม่ต้องเขียนนามสกุล ด้านหลังรูป) ดูกฎการใช้รูปถ่ายสำหรับยื่นขอวีซ่าประเทศจีน (เวลาไปถ่ายรูปให้บอกที่ร้านเลยว่า ถ่ายรูปขอวีซ่าจีน ทางร้านจะรู้เลยว่าต้องถ่ายยังไง ขนาดเท่าไหร่) >> https://www.visaforchina.org/BKK_TH/generalinformation/news/283026.shtml
4. ใบจองตั๋วเครื่องบิน
5. ใบจองที่พัก
6. กรณีเคยได้วีซ่าจีนมาแล้ว ให้ถ่ายสำเนาไปด้วย

ยื่นขอวีซ่า

หลังจากเตรียมเอกสาร และทำการนัดหมายเรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนการยื่นก็ง่ายมาก

1. ไปตามนัด
2. ยื่นเอกสารที่เคาน์เตอร์ เพื่อให้เจ้าหน้าที่ด้านหน้าตรวจความถูกต้องของเอกสารก่อนยื่นจริง
3. รับบัตรคิว
4. รอเรียก
5. ยื่นเอกสารให้เจ้าหน้าที่ (อาจมีถามนิดหน่อย หรือบางทีอาจไม่ถามเลย)
6. เจ้าหน้าที่จะให้ใบรับวีซ่ามา ใช้เวลา 4 วันทำการ (นับวันที่เราไปยื่นด้วยเป็น 1 วัน)
7. ชำระเงินค่าวีซ่า วันรับวีซ่า กรณีเข้าออก 1 ครั้ง แบบทั่วไป 1,500 บาท แบบอื่นๆ ดูรายละเอียดค่าธรรมเนียมตามนี้ >> http://www.visaforchina.org/BKK_TH/yyxz/278365.shtml 

สถานที่ยื่นขอวีซ่า

• 1550 อาคารธนภูมิ ชั้น 5 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ แขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร 10400 แฟกซ์ 02-207-5988, 02-207-5933 Call Center 02-207-5888
• วันเปิดทำการ : วันจันทร์ – วันศุกร์ (หยุดวันเสาร์ – อาทิตย์และวันหยุดราชการ)
• เวลารับยื่นใบคำร้อง : 09:00 น. – 15:00 น. (คำร้องประเภทด่วน และด่วนพิเศษยื่นคำร้องภายในเวลา 11:00 น.)
• เวลาสำหรับจ่ายชำระเงินและรับเอกสารคืน : 09:00 น. – 16:00 น. (คำร้องประเภทด่วนพิเศษสามารถรับเอกสารคืนได้หลังเวลา 15:30 น.)

ซิม

• ใช้ ซิม GO! อินเตอร์ ของ DTAC หรือ Travel SIM ของ TRUE ล่าสุด SIM2Fly ของ AIS ก็ใช้ได้แล้วเหมือนกัน ซิมแบบนี้ราคาไม่แพง แนะนำเลย สะดวกมาก
• อีกวิธีเปิดโรมมิ่งไปก็ได้ แต่แบบนี้ก็จะแพงหน่อย

ที่จีนจะบล็อคการใช้ Google maps,  Facebook , Instagram, YouTube, Line แต่ถ้าใช้ซิมที่บอกข้างต้น หรือเปิดโรมมิ่งไป ก็ใช้ได้ไม่มีปัญหา

ประกันเดินทาง

ย้ำกันแทบทุกรีวิว ซื้อทุกครั้ง ซื้อไปเถอะ อย่าไปเสียดาย ครั้งนี้ยังคงใช้ MSIG เหมือนเดิม มีโปรโมชั่นดีๆ อยู่เรื่อย ดูที่นี่ได้เลย >> https://goo.gl/M7nriV

แผนเที่ยว

• DAY1 – Shanghai Urban Planning Exhibition Center – Art West Bund – The Bund – Nanjing Rd.
• DAY2 – Zhujiajiao Ancient Town
• DAY3 – Xintiandi – Tianzifang – Jing’an Temple
• DAY4 – Pudong New Area – Shanghai Tower – South Shannxi Road Station
• DAY 5 – Shanghai Theatre Academy  – Shanghai Propaganda Poster Art Centre – Yuyuan Market

DAY 1

เซี่ยงไฮ้ สัมผัสแรก

ถึงสนามบิน Shanghai Pudong International Airport ผ่านตม. รอกระเป๋า ใช้เวลาไม่นาน หาทางเข้าเมืองเอากระเป๋าไปฝากไว้ที่ รร. ก่อน เพราะเช้าอยู่ยัง Check in ไม่ได้ รร.แรกที่เราจองไว้ คือ 24K International Hotel (Fuzhou Road) อยู่สถานี People’s Square

เดินทางเข้าเมือง

การเดินทางเข้าเมืองมีหลายวิธี แต่วิธีที่เราจะมาแนะนำกัน มี 2 วิธีคือ Maglev รถไฟความเร็วสูง และ Metro รถไฟแบบปกติ (ถ้าอยากลองอะไรล้ำๆ ให้นั่ง Maglev ราคาแพงหน่อย แต่ถ้าอยากชิว ไม่รีบ ให้นั่ง Metro แถมราคาถูกอีกด้วย)

Maglev

• ตั๋วรถไฟแบบเที่ยวเดียว ราคา 50 หยวน (แสดงตั๋วเครื่องบินลด 20% เหลือ 40 หยวน) / ตั๋วรถไฟแบบไป-กลับ (7 วัน) ราคา 80 หยวน) >> http://www.smtdc.com/en/jszl.html
• จากสนามบินถึง Longyang Rd. Station (7 นาที)
• Max Speed ในแต่ละรอบไม่เท่ากัน 300 km/h หรือ 430 km/h ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา (ดูได้จากตารางในรูป )
• หลังจากนั้นต่อ Metro Line 2 ไปลง People’s Square Station (20 นาที – 4 หยวน)

Metro

เราเลือกเดินทางเข้าเมืองด้วยวิธีนี้

• Metro Line 2 Airport – People’s Square (65 นาที – 7 หยวน)
• ซื้อบัตร Metro – Shanghai Public Transportation Card (SPTC) 100 หยวน (มีเงินในบัตร 80 หยวน มัดจำ 20 หยวน)
• ดูแผนที่รถไฟและราคา >> http://service.shmetro.com/en/
• หรือใช้ App >> Explore Shanghai Metro map ก็สะดวกมาก

24K International Hotel (Fuzhou Road)

ที่พักที่แรกของเรา เป็นรร. ราคาประหยัด สภาพไม่ดีมาก แต่ก็นอนได้สบาย แถวรร. มีร้านอาหารเยอะ หาของกินง่าย พอมาถึง ก็ฝากกระเป๋าไว้ก่อน แล้วออกไปหาอะไรกินแถวๆนั้น กลับมา Check in แล้วของีบแป๊บนึงก่อน ตาจะปิด

• People’s Square Station Exit 15
• จองผ่าน Traveloka คืนละ 1,1xx บาท
• มีค่า Deposit 100 หยวน (คืนให้ตอน Check out)

Shanghai Urban Planning Exhibition Center

[Tourist spot]

สัมผัสแรก…ที่เซี่ยงไฮ้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะนั่งรถ Shanghai City Sightseeing Bus นั่งกินลมชมเมืองไปเรื่อยๆ ที่เที่ยวเซี่ยงไฮ้ มีเยอะมาก อยากนั่งรถดูให้รอบๆก่อน จะได้รู้ว่ามีอะไร ตรงไหนน่าสนใจ นอกเหนือจากที่เราหาข้อมูลมาบ้าง แต่ก้าวแรกที่มาถึง เราก็ถูกต้อนรับด้วยความชุ่มฉ่ำ ของเม็ดฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย เลยต้องเปลี่ยนแผนมาที่นี่แทน Shanghai Urban Planning Exhibition Center ย้อนดูประวัติศาสตร์ การวางแผนและการพัฒนาเมืองเซี่ยงไฮ้ ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน และการก้าวไปสู่อนาคตที่สุดล้ำ ใครที่ชอบดู Exhibition แนะนำให้มา

• People’s Square Station Exit 2
• เวลาเปิด-ปิด 09:00-17:00 น. ปิดทุกวันจันทร์ (ปิดขายตั๋วเวลา 16:00 น.)
• ค่าเข้า 30 หยวน

Art West Bund

[Hidden spot]

เมื่อยามที่อยากเสพงานศิลป์ แล้วพลาด!!! รู้สึกอ้างว้าง เปล่าเปลี่ยว เคว้งคว้าง ท่ามกลางสายฝนที่กระหน่ำซ้ำเติม 555

เที่ยวเซี่ยงไฮ้ แบบ hidden กันต่อ hidden มากแบบมี story ซะด้วย เรื่องของเรื่องคือ ด้วยความที่เราชอบไปสถานที่ที่คน local นิยมไปกัน เราก็หาข้อมูลไปเรื่อยๆ จนเจอรูปใน flickr แล้วดูน่าสนใจดี เราเลยส่งข้อความไปถามเค้าว่า รูปนั้นถ่ายที่ไหน เค้าตอบกลับมาว่าเป็นรูปในงาน Exhibition หนึ่งที่จบไปแล้ว ถ้าชอบแนวนี้แนะนำให้ไปที่ Art West Bund แล้วเราก็เชื่อคนง่าย ไม่ดูให้ดีๆ ว่าเค้ามีนิทรรศการเป็นช่วงๆ แล้วช่วงที่เราไปก็แจ๊คพ็อต เคว้งคว้างว่างเปล่า ไม่มีจัดนิทรรศการสักงาน เราเลยต้องลุยฝนไปหาที่เที่ยวใหม่ก็ได้ ถ้าใครไม่อยากมี story แบบนี้ อย่าลืมเข้าไปเช็คที่นี่ก่อนว่าเค้ามีจัดนิทรรศการช่วงไหนบ้าง >> westbundshanghai.com

• Yunjin Rd. Station Exit 6

The Bund

[Tourist spot]

ก่อนหมดวัน เราขอไปสัมผัสกลิ่นอายยุโรปยามค่ำคืนที่ The Bund สถานที่ยอดฮิตที่บอกเลยว่า “ห้ามพลาด” ด้วยประการทั้งปวง เพราะถ้าไม่มาเยือนก็เหมือนมาไม่ถึง เซี่ยงไฮ้ เราสองคนยืนอยู่ทางเดินริมแม่น้ำ Huangpu ที่สามารถชมความงามของสถาปัตยกรรมสไตล์ Colonial, Art Deco ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากชาวตะวันตก ที่มาตั้งถิ่นฐานนานนับร้อยปีได้อย่างชัดเจน หากมองไปอีกฟากฝั่งของแม่น้ำ เราก็จะได้เห็นความ Contrast ที่เป็นตึกระฟ้า ล้ำและทันสมัย รวมถึงแสงสีที่ตระการตาของฝั่ง Pudong อีกด้วย ถึงแม้ว่าหมอกจะหนา และฝนที่ตกลงมาโปรยปราย ก็ไม่สามารถบดบังความงามที่อยู่ตรงหน้าเราได้เลย

• East Nanjing Rd. Station Exit 2

Peace Hotel

[Hidden spot]

หลังจากที่ได้เดินชมสถาปัตยกรรมและแสงสียามค่ำคืนกันไปแล้ว เราเดินจาก The Bund มาต่อที่ถนนสายช้อปปิ้งอย่าง Nanjing Road กันบ้าง แต่ระหว่างทางก่อนจะไปช้อป ขอแวะเข้า Peace Hotel สักแป๊บ เพราะโรงแรมนี้มีประวัติมายาวนานเกือบร้อยปี ตกแต่งในสไตล์ Art Deco เป็นที่ถ่ายทำภาพยนตร์หลายเรื่อง ด้านในมีแกลลอรี่ โปสเตอร์ของภาพยนตร์ที่เคยมาถ่ายที่เซี่ยงไฮ้ด้วย น่าเสียดายส่วนของแกลลอรี่ไม่อนุญาตให้ถ่ายรูป (แต่เราสามารถกดมาได้สองรูป ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะเดินมาบอกว่าห้ามถ่าย)

Nanjing Road

[Tourist spot]

ออกจาก Peace Hotel ถึงเวลาช้อปปิ้งกันจริงๆแล้ว Nanjing Road เป็น Shopping Street ที่เต็มไปด้วยร้านค้าแบรนด์เนม ห้างสรรพสินค้า ร้านอาหาร คาเฟ่ และทุกสิ่งอย่างของการช้อปปิ้ง นอกจากถนนสายหลักแล้ว ยังมีซอยแยกออกไปได้อีกหลายซอย ซอยพวกนี้เต็มไปด้วยร้านอาหาร local ที่ราคาถูกกว่าถนนสายหลัก ยกตัวอย่างง่ายๆ ปกติซื้อน้ำราคา 2 หยวน แต่ถ้าซื้อที่ Nanjing Road นี้ ราคาจะเพิ่มขึ้นทันทีเป็น 4 หยวน เท่าที่สังเกตถนนสายนี้จะเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ไม่ค่อยมีคน local เท่าไหร่ ถ้าอยากสัมผัสวิถีนักช้อปของชาวเซี่ยงไฮ้ เดี๋ยวเราจะพาไป แต่ตอนนี้ดูบรรยากาศที่นี่กันไปก่อน

DAY 2

เมืองโบราณ วันฝนโปรย

ช่วงหาข้อมูลหนักมากก่อนเดินทางมาที่นี่ เรารู้มาว่า เซี่ยงไฮ้ นอกจากความยิ่งใหญ่ของสถาปัตยกรรม และความก้าวล้ำนำสมัยแล้ว ยังมีสถานที่อีกรูปแบบหนึ่งที่น่าสนใจไม่น้อย คือการไปสัมผัสเมืองน้ำโบราณ Ancient Town ซึ่งสามารถเดินทางจากตัวเมืองเซี่ยงไฮ้ได้ไม่ไกลนัก Ancient Town ที่เราไปเที่ยวได้มีอยู่หลายแห่ง ขึ้นอยู่กับเวลาของแต่ละคน ว่ามีมากน้อยแค่ไหน และอยากไปเมืองเก่าในรูปแบบใด เมืองขนาดใหญ่ หรือขนาดเล็ก คนน้อยไม่พลุกพล่าน หรือจะเลือกแบบคนมากคึกคักหน่อยก็ย่อมได้ นี่คือข้อมูลที่เราใช้ในการตัดสินใจ ซึ่งเราหามาจาก www.chinahighlights.com

ข้อมูลจาก www.chinahighlights.com

Zhujiajiao Ancient Town

[Tourist Spot]

เราตัดสินใจเลือกที่นี่ ด้วยเหตุผลหลักๆเลย คือเรื่องของเวลา เรามีเวลาไม่มากนัก จึงไม่อยากเสียเวลาเดินทางนาน Zhujiajiao Ancient Town อยู่ห่างจากตัวเมือง เซี่ยงไฮ้ ไม่ไกลมาก วิธีการเดินทางมี 2 วิธีคือ รถบัส และ Metro

• รถบัส ขึ้นรถบัสสาย Huzha Express Line (沪朱高速快线) จุดขึ้นรถอยู่ที่ถนน Pu’An Road (ป้ายรถบัสอยู่ฝั่งตรงข้าม Shanghai Concert Hall) รถออกทุกครึ่งชม. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชม. คนละ 12 หยวน (ใช้ Metro Card ได้) ลงสุดสายแล้วเดินต่อไปอีกประมาณ 10 นาที
• Metro Zhujiajiao Station เดินต่ออีกประมาณ 15 นาที (ถ้าขึ้นจากสถานี People’s Square ใช้เวลาประมาณ 75 นาที ยังไม่รวมเดินต่อ)
• ข้อมูลเพิ่มเติมของ Zhujiajiao Ancient Water Town ดูได้ที่นี่ >> www.travelchinaguide.com

เราเดินทางด้วยวิธีนี้ ขึ้นรถบัสสีชมพู นั่งชมวิวยาวๆไปประมาณ 1 ชม. พอลงจากรถก็เดินไปเรื่อยๆ เดินจนรู้สึกว่าไกลเกินไปแล้ว ไม่เห็นเจอทางเข้าสักที ถามคนแถวนั้นจนได้ความว่า “เดินเลย” ต้องย้อนกลับไปใหม่ แต่การเดินเลยนั้นกลับทำให้เราได้เห็นอีกมุมที่สวยดีเหมือนกันแฮะ มุมที่ดูเงียบสงบ ผู้คนไม่พลุกพล่าน

เดินย้อนกลับมา ในที่สุดก็เจอทางเข้าเมืองน้ำโบราณ Zhujiajiao จนได้ เดินจากทางเข้าไปไม่ไกล จะพบกับ Tourist Information and Service Center สำหรับใครที่ต้องการซื้อ Tickets เพื่อเข้าชมสถานที่ต่างๆ หรือนั่งเรือเล่นชมเมืองโบราณ ซื้อที่นี่ได้เลย แต่ถ้าใครอยากเดินชมเมืองอย่างเดียว ไม่เสียตังค์สักหยวนก็ทำได้ ไม่ต้องเสียค่าเข้าเมือง เราสองคนไม่ได้ซื้อ Tickets ขอแค่เดินดูบรรยากาศอย่างเดียวดีกว่า เพราะฟ้าฝนไม่ค่อยเป็นใจ เดี๋ยวตกเดี๋ยวหยุด สลับกันไปแบบนี้ทั้งวัน

Tickets มี 3 แบบ

1. ราคา 80 หยวน เข้าชมสถานที่ต่างๆได้ 8 แห่ง รวมนั่งเรือชมหมู่บ้าน
2. ราคา 60 หยวน เข้าชมสถานที่ต่างๆได้ 8 แห่ง ไม่รวมนั่งเรือชมหมู่บ้าน
3. ราคา 30 หยวน เข้าชมสถานที่ต่างๆได้ 4 แห่ง ไม่รวมนั่งเรือชมหมู่บ้าน

แผนที่ Zhujiajioa Ancient Town จาก www.travelchinaguide.com

เนื่องจาก Zhujiajiao Ancient Town อยู่ไม่ไกลจากเซี่ยงไฮ้มากนัก จึงเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ทำให้มีร้านแนวใหม่เข้ามาให้บริการเป็นจำนวนมากตลอดสองข้างทาง ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร ร้านขายของฝาก ร้านเสื้อผ้า คาเฟ่ สตาร์บัคก็ยังมี แต่ด้วยความที่เป็นเมืองโบราณ บ้านเรือน และร้านค้าสไตล์ดั้งเดิมก็ยังคงอยู่ ถือเป็นการผสมผสานให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนไป เท่าที่หาข้อมูลมาบอกว่าที่นี่คนจะเยอะมาก แต่วันนี้ด้วยความที่ฝนตกคนเลยไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เที่ยวเซี่ยงไฮ้ แบบฝนๆ ก็ดีเหมือนกันนะ ไปที่ไหนคนก็ไม่ค่อยพลุกพล่าน 555

เราให้เวลากับที่นี่ทั้งวัน เดินเล่นชมเมือง เดินเมื่อยก็เข้าไปนั่งพักคาเฟ่ ฝนตกก็หาที่หลบฝน ฝนหยุดก็ออกมาเดินเล่นใหม่ ไม่ได้เร่งรีบอะไร สุดท้ายนั่งรถกลับด้วยวิธีเดิมมาถึง เซี่ยงไฮ้ ก็มืดพอดี มีเวลาเหลือไปเดินเล่น The Bund อีกรอบแต่คราวนี้ขอนั่งเรือข้ามฟาก ไปดูวิวอีกฝั่งก็ชิวดี ที่เที่ยวเซี่ยงไฮ้ ยังมีอีกเยอะไปดูกันต่อเลยดีกว่าว่าเราจะพาไปที่ไหนอีกบ้าง

DAY 3

Tourist spots all day

Jinguangs Shanghai Nanjing Road

โปรแกรมแรกของวันนี้คือการเปลี่ยนโรงแรม ก่อนจะออกไปตะลอนที่อื่นกันต่อ ที่ต้องเปลี่ยนเพราะว่าเรามีรหัสส่วนลดของ Traveloka ถ้าใช้จองที่พัก 2 ที่ จะคุ้มกว่า ฝนตกแต่เช้าได้เดินลากกระเป๋าเปลี่ยนโรงแรมกลางสายฝนกันเลยทีเดียว

Jinguangs Shanghai Nanjing Road หรือ Jinjiang Inn Style (Shanghai Nanjing Road Pedestrian Street Middle Fujian Road) เวลาจองบางเวบอาจใช้ชื่อเดิม บางเวบอาจใช้ชื่อใหม่ ให้ดูดีๆ แต่จริงๆ แล้วคือรร.เดียวกัน เราเดินตาม google maps จนหลงกันมาแล้ว

• East Nanjing Rd. Station
• จองผ่าน Traveloka คืนละ 1,6xx บาท
• มีค่า Deposit 100 หยวน (คืนให้ตอน Check out)

เล่ามาซะยาวแต่เอาเป็นว่าไม่แนะนำที่นี่แล้วกัน ห้องดีนะแต่เดี๋ยวเดินหลงเสียเวลาเที่ยว เพราะที่ตั้งใน maps ไม่ค่อยจะตรงดูแล้วอาจจะงงนิดหน่อย

หลังจากเดินหลงลากกระเป๋ากลางสายฝนเปลี่ยนโรงแรมเรียบร้อย ดีที่กระเป๋าเดินทางไม่ใช่แบบผ้า ไม่อย่างนั้นข้างในนี่เปียกแน่ เข้าห้องเปิดกระเป๋า ดีนะที่แค่ชื้น รื้อทุกอย่างออกมาผึ่งไว้คาดหวังว่ากลับมาแล้วคงจะแห้งพอดี 555 เที่ยงแล้วออกไปหาอะไรกิน เดินเล่น เที่ยวเซี่ยงไฮ้ กันต่อดีกว่า

Xintiandi

[Tourist spot]

Xintiandi เป็นสถานที่ที่ใส่ไว้ในโปรแกรมแล้วบอกกับตัวเองไว้เลยว่า “ห้ามตัด” ออกเป็นอันขาด ทั้งรูปทรงอาคาร และแนวของต้นเมเปิ้ล ช่างเชิญชวนให้มาเห็นด้วยตาตัวเองจริงๆ อาคาร บ้านเรือนในย่านนี้เป็นสไตล์ Shikumen (ชิคูเมน หมายถึง ประตูหิน) ซึ่งก่อสร้างในช่วงกลางศตวรรษที่ 1800 แต่ตอนนี้ได้รับการบูรณะใหม่ทำให้ทันสมัยมากขึ้น เป็นแหล่งรวมของร้านค้า ร้านอาหาร แกลลอรี่  พิพิธภัณฑ์ มาเดินในย่านนี้เหมือนไม่ได้เดินอยู่ประเทศจีนเลย บรรยากาศมันออกไปทางยุโรปมากกว่า ร้านอาหารส่วนใหญ่ก็จะมีทั้งส่วน indoor และ outdoor ถ้ามาช่วงหน้าหนาว อากาศเย็นๆ นั่งแฮงค์เอ้ากับเพื่อนหรือแฟน ก็จะชิวและฟินมาก

• South Huangpi Rd. Station Exit 2

เราเดินสำรวจย่านนี้อยู่นาน เดินเข้าแกลลอรี่บ้าง พิพิธภัณฑ์บ้าง ฝนตกก็แวะเข้าร้านกาแฟ นั่งดูฝน ดูคน ไปเพลินๆ จนเริ่มเย็น ควรไปที่อื่นกันต่อได้แล้ว

Tianzifang

[Tourist spot]

Tianzifang เป็น Tourist spot อีกที่ที่คนเยอะมาก ตรอกซอกซอยเล็กๆ ที่อัดแน่นไปด้วยร้านค้า ที่นักช้อปหลายคนน่าจะชื่นชอบ ย่านที่เน้นของ local ไม่ใช่สินค้าแบรนด์เนม ทั้งเสื้อผ้า กระเป๋า ผ้าพันคอ น้ำหอม โปสการ์ด ของฝาก ขนม ของกระจุกกระจิก ร้านอาหาร บาร์เล็กๆ

• Dapuqiao Station Exit 1

Jing’an Temple

[Tourist spot]

คืนวันฝนตกก็ไม่สามารถทำอะไรเราได้ หลังจากเดินเล่นย่าน Tianzifang แล้ว ที่ต่อไปที่เราจะไปคือ Jing’an Temple ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก Tianzifang เท่าไหร่นัก วัดนี้มีประวัติยาวนาน คู่บ้านคู่เมือง เซี่ยงไฮ้ มานานหลายร้อยปี เป็นวัดที่ชาวเซี่ยงไฮ้นิยมมาสักการะบูชากันมาก เราไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปในวัด เพราะรู้อยู่แล้วว่าดึกขนาดนี้วัดปิดแล้วแน่ๆ แต่ไปเพราะอยากชมความงามของวัดในยามค่ำคืนจากด้านนอกมากกว่า

• Jing’an Temple Station
• เวลาเปิด-ปิด 07:30-17:00 น.
• ค่าเข้า 50 หยวน

DAY 4

วันแดดออก

[Hidden Way to The Bund]

เที่ยวเซี่ยงไฮ้ วันแดดออก … เป็นวันแรกที่มาเซี่ยงไฮ้แล้วฝนไม่ตก รู้สึกบรรยากาศดีที่สุดตั้งแต่มา อากาศเย็น มีแดดรำไร  ไป The Bund เส้นทางใหม่ที่ยังไม่เคยเดินบ้างดีกว่า เดินเรียบริมน้ำ Wusong River (Suzhou River) จนไปบรรจบที่ Huangpu River ตอนแรกตั้งใจว่า จะไปดูชาวเซี่ยงไฮ้เค้ารำไทเก๊กกัน แต่ตอนเช้ามืดฝนยังตกอยู่ คิดว่าคงไม่มีใครมารำให้ดูแน่ๆ เราเลยออกจากโรงแรมสายหน่อย ถ้าใครอยากเดินเล่นเส้นทางนี้ search หาคำว่า Waibaidu Bridge แล้วเดินสำรวจด้วยตัวเองดู เราจะได้เที่ยวเซี่ยงไฮ้ในมุมที่ต่างจากใน guide book กันบ้าง

เดินกันไปเรื่อยๆ จนถึง The Bund แล้วเราก็ได้เห็นความสวยงามของ The Bund ในยามเช้า หลังจากที่ได้สัมผัสแสงสียามค่ำคืนกันไปแล้ว ก่อนที่เราจะข้ามไปฝั่ง Pudong New Area กันในวันนี้ ขอเก็บบรรยากาศที่นี่แป๊บ

Pudong New Area

[Tourist spot]

พื้นที่ว่างเปล่า ท้องนา และโรงงานขนาดเล็กในวันนั้น กลายมาเป็นศูนย์กลางธุรกิจที่สำคัญของเซี่ยงไฮ้ในวันนี้ ที่ที่เรากำลังพูดถึง คือ เขต Pudong ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับ The Bund ที่เราเดินสำรวจกันไปแล้ว เรามาเปิดประวัติอันน่าทึ่งของ Pudong สักนิด เพราะแนวคิดของเค้าไม่ธรรมดาจริงๆ สามารถเนรมิตให้เป็นเมืองใหม่โดยใช้เวลาพัฒนาเพียงไม่กี่สิบปี

หลังปี ค.ศ. 1978 เซี่ยงไฮ้ ได้รับนโยบายจากรัฐบาลกลาง มุ่งผลักดันเซี่ยงไฮ้ ให้กลายเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ของโลกทั้งในด้านเศรษฐกิจ การเงินและการค้า แนวคิดและวิธีการสร้างเมืองใหม่ของเซี่ยงไฮ้คือ จะไม่เข้าไปยุ่งกับเมืองเก่า ไม่พยายามขยายเมืองเก่า แต่เล็งพัฒนาพื้นที่ใหม่เท่านั้น เนื่องจากเมืองเก่า ผังเมืองก็เก่า หาพื้นที่ใหม่และวางผังเมืองใหม่ เป็นวิธีการที่ดีที่สุด เซี่ยงไฮ้เอาจริงเอาจังกับการวางผังเมืองใหม่มาก ถึงขั้นจัดประกวด การออกแบบเมืองใหม่ ในปีค.ศ. 1992 ซึ่งได้เชิญสถาปนิก นักออกแบบที่มีชื่อเสียงจากหลายประเทศมาร่วมประกวดในครั้งนี้ด้วย ทำให้พื้นที่ฝั่งนี้เต็มไปด้วยตึกสูงหน้าตาสุดล้ำหลายตึก จนกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเซี่ยงไฮ้ก็ว่าได้ อย่างเช่น Oriental Pearl Tower, World Financial Central Tower, Jinmao Tower และ Shanghai Tower ที่สูงเป็นอันดับ 2 ของโลก และนี่คือ “Pudong New Area”

• Lujiazui Station

Pudong New Area มีที่น่าสนใจให้เราไปสำรวจกันเยอะมาก ถ้าใครมีเวลามากหน่อยลองเข้าไปดูสถานที่ต่างๆ ในย่านนี้เพิ่มเติมจากที่นี่ได้เลย >> http://english.pudong.gov.cn/

Shanghai Tower

[Tourist spot]

หลังจากเดินเงยหน้ามองตึกสูงย่านนี้จนเมื่อยคอ จะถ่ายรูปทีก็เก็บไม่ค่อยหมด เพราะทุกอย่างดูสูงและใหญ่โตอลังการ เราเลยขอเอาตัวเองไปอยู่บนที่สูงแทนแล้วกัน จะได้ไม่ต้องหายาทาแก้คอเคล็ด! ย่านนี้เราสามารถขึ้นไปชมเมืองเซี่ยงไฮ้แบบพาโนรามาได้จากหลายอาคาร แต่อาคารที่เราจะไปกันนั้น เป็นอาคารที่สูงที่สุดในเอเชีย และเป็นอันดับ 2 ของโลกอย่าง Shanghai Tower เชื่อมั้ยว่า เราสามารถขึ้นลิฟท์ไปชมวิวบนชั้น 118 ได้ โดยใช้เวลาไม่ถึง 1 นาที โอ้ว! แม่เจ้าหูอื้อกันเลยทีเดียว

• Lujiazui Station Exit 6 หรือ Dongchang Road Station Exit 4
• เวลาเปิด-ปิด 08:30-22:30 น. (ปิดขายตั๋วเวลา 21:30 น.)
• ค่าเข้า 180 หยวน

South Shannxi Road Station

[Hidden spot]

จำชื่อสถานีนี้ไว้ให้ดีๆ South Shannxi Road Station เพราะที่นี่คือย่านช้อปปิ้งและแฮงค์เอ้าของคน local เราสามารถเดินสำรวจกันได้แบบยาวๆ มีถนนหลายสายให้เดินลัดเลาะไปได้เรื่อยๆ และนี่คือบางส่วนที่เราไปเดินสำรวจกันมา Xiangyang Road, Fuxing Road, Yongkang Road, Huahai Road นอกจากนั้นสถานีนี้ยังมีห้างหรูหราอย่าง iapm mall อีกด้วย

Xiangyang Road และ Fuxing Road จะคล้ายๆกัน มีร้านอาหาร local ร้านเสื้อผ้าแฟชั่นแบบไม่เน้นแบรนด์ เครื่องประดับ คาเฟ่

Yongkang Road ช่วงที่เราไปยังเป็นย่านร้านอาหาร ผับ บาร์ เป็นที่รวมตัวกันของชาวต่างชาติ แต่ตอนนี้ได้ถูกปรับเปลี่ยนเป็นร้านเบเกอรี่ คาเฟ่เล็กๆ ให้ได้มานั่งแฮงค์เอ้ากัน

Huahai Road สองข้างทางของถนนสายนี้เต็มไปด้วยร้านแบรนด์เนมชื่อดัง ไม่ว่าจะเป็น Uniqlo, Muji Flagship Store, Swatch, Rayban, Under Armour, New Balance และแบรนด์อื่นอีกมาก ต้องลองมาสำรวจด้วยตัวเองดู

DAY 5

ที่ลับก่อนกลับ

ที่เที่ยวเซี่ยงไฮ้ ยังมีให้เราออกไปสำรวจอีกมากจริงๆ แต่วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะอยู่เซี่ยงไฮ้กันแล้ว เราไม่อัดโปรแกรมจนแน่น  แต่จะเดินซอกแซกไปตามสไตล์ A dayscape จนในที่สุดเราก็ได้เจอ ที่ลับ

เริ่มจากโรงแรมเดินผ่านถนน Nanjing ได้เห็นคนที่นี่มารำไทเก๊กกันสมใจอยาก ถึงแม้ว่าจะเป็นคนละที่กับที่ตั้งใจไว้ก็ตาม เรายืนยิ้ม หยุดดูสักพัก แล้วเราก็ไปต่อ

Shanghai Theatre Academy

[Hidden spot]

นั่ง Metro มาลงที่ Jing’an Temple Station ตอนแรกตั้งใจว่าจะมาวัด แต่พอถึงหน้าวัดแล้วเกิดเปลี่ยนใจ อยากไป Shanghai Propaganda Poster Art Centre มากกว่า ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากวัดเท่าไหร่ เดินได้ประมาณ 1.5 กม. เราเปิด google map มา แล้ว map ก็พาเราเข้ามาที่นี่ Shanghai Theatre Academy ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าที่นี่คืออะไร เรียกว่าอะไร แต่แปลกใจที่เห็นวัยรุ่นหนุ่มสาวหน้าตาดี (ย้ำ!ว่า ส่วนใหญ่หน้าตาดีจริงๆ) เดินเข้าออกที่นี่ตลอด ถือหนังสือเหมือนมาเรียน พอเดินเข้าไปข้างใน ก็เห็นมีทีมงานตั้งกล้องเหมือนมาออกกองเล็กๆ สังเกตอยู่สักพัก เลยคิดว่าที่นี่น่าจะเป็นโรงเรียนการแสดง และยังเป็นแหล่งรวมศิลปะหลายแขนงอีกด้วยทั้ง Music, Dance และ Drama ลองหาข้อมูลดูในเวบบางช่วงอาจมีจัดกิจกรรม และนิทรรศการ เอาเป็นว่าแค่นั่งดูนักเรียนที่นี่เดินไปเดินมาก็เพลินแล้ว จังหวะดีอาจได้เสพศิลป์จากนิทรรศการต่างๆ อีกด้วย

• Jing’an Temple Station
• http://en.sta.edu.cn
• http://www.rawland.cn/EN/Index

นั่งดูวัยรุ่นที่นี่สักพัก ออกมาด้านนอกบรรยากาศร่มรื่นสบายตา มีต้นเมเปิ้ลเป็นแนวยาวตลอดสองข้างทาง เราว่าสิ่งที่สวยงามของ เซี่ยงไฮ้ นอกจากสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นแล้ว แนวของต้นเมเปิ้ลนี่แหละที่เพิ่มความสวยให้กับเมืองเซี่ยงไฮ้มากขึ้นไปอีก ต้นเมเปิ้ลมีเยอะมากเกือบทุกถนน สวยและร่มรื่นมากจริงๆ

อีกอย่างที่น่าสนใจของเมืองนี้คือ มอเตอร์ไซค์ ที่ไม่ใช่มอเตอร์ไซค์ธรรมดา แต่เป็นมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า เป็นการใส่ใจสิ่งแวดล้อม และยังช่วยลดมลพิษอีกด้วย แต่ขอเตือนไว้ก่อนว่า! เวลาข้ามถนนให้มองซ้ายมองขวาดีๆ เพราะเวลาพี่เค้าขี่มอเตอร์ไซค์มา จะมากันแบบเงียบๆ ไม่ให้เรารู้ตัวเลยทีเดียว 555

Shanghai Propaganda Poster Art Centre

[Hidden spot]

หลังจากเดินสักพักเราก็มาถึง Shanghai Propaganda Poster Art Centre ทางเข้าก็จะงงๆหน่อยเพราะอยู่ในแมนชั่นแห่งหนึ่งแถมอยู่ชั้นใต้ดินอีกต่างหาก เรียกว่า Hidden spot จริงๆ พอได้เข้าไป ว้าว!! นี่มันคือขุมทรัพย์ทางประวัติศาสตร์แท้ๆ เป็นรูปวาดสีแนวปลุกใจ ชวนเชื่อ ชาตินิยม ต่อต้านชาติตะวันตก และแฝงด้วยอารมณ์ขัน ในยุคของ “ประธานเหมาเจ๋อตุง” เรืองอำนาจ จากศิลปินท้องถิ่น สำนักพิมพ์ และสินค้าหลากหลายชนิด ลายเส้นและการลงสีเป็นที่นิยมในยุคนั้น หาชมได้ยากมาก-ยากที่สุดเพราะเท่าที่เราทราบจะมีที่นี่เท่านั้นที่รวบรวมผลงานไว้เป็นร้อยๆชิ้นและไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปข้างใน ทำให้ไม่น่าจะมีผลงานเผยแพร่มากนัก สำหรับคนที่สนใจประวัติศาสตร์และงานศิลป์ไม่ควรพลาดเด็ดขาด เราขอให้เรต AAAAA เลยสำหรับที่นี่

• Changshu Road Station
• เวลาเปิด-ปิด 10:00-17:00 น.
• ค่าเข้า 25 หยวน
• http://www.shanghaipropagandaart.com

ตัวอย่างภาพจาก www.shanghaipropagandaart.com

ตัวอย่างภาพจาก www.shanghaipropagandaart.com

Yuyuan Market

[Tourist spot]

ความตั้งใจตอนแรกคือ การเข้าไปชม Yuyuan Garden ซึ่งเป็นจุดเช็คอินของนักท่องเที่ยวที่มาเซี่ยงไฮ้ ด้วยความที่มันเป็น Tourist spot และเรามาถึงบ่ายๆเย็นๆ ทำให้เราเจอคลื่นของนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาล ทั้งจีนเอย ฝรั่งเอย ทุกชาติทุกภาษาไหลกันมาที่นี่ เมื่อเจอแบบนี้ก็เกิดอาการท้อที่จะไปต่อ 555 เลยสำรวจตลาดด้านหน้าอย่างเดียว ดูของไปเรื่อยเปื่อย มีของฝากแบบตลาดนักท่องเที่ยวทั่วไป เราเลยมองหาอะไรแปลกๆแบบที่บ้านเราไม่มี และแล้วเราก็พบพี่น้องของผู้พันแซนเดอร์ที่มาทำมาหากินที่เมืองจีนด้วยการขายฟาสต์ฟู๊ดเหมือนกัน ก็เรียกเสียงหัวเราะจากเราได้ไม่น้อย

• Yuyuan Garden Station

จบจากที่นี่ เราไปเดินเล่น จิบกาแฟที่คาเฟ่ย่าน Huahai Road แล้วไปนอนสนามบินเพื่อรอเวลาเช็คอิน ตอนตี 4!!

เซี่ยงไฮ้ เป็นเมืองที่ทำให้เราลบภาพจีนโบราณไปได้อย่างสิ้นเชิง และเป็นการเปิดประตูสู่อนาคตอย่างแท้จริง ทุกอย่างที่นี่ดูดี ดูล้ำไปหมด ทั้งคน ทั้งตึก และการพัฒนาอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง ทำให้เซี่ยงไฮ้กลายเป็นหนึ่งในมหานครของโลก  ไม่ต่างจากนิวยอร์ค โตเกียว โซล  และด้วยสไตล์จีนที่คิดใหญ่ทำใหญ่อาจทำให้แซงหน้าเมืองอื่นๆได้ในอีก 10-20 ปีข้างหน้า เรารอวันที่จะกลับไปดูความยิ่งใหญ่ของเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง I love Shanghai

ติดตามพวกเรา A dayscape เพิ่มเติมได้ที่

• Website : http://www.adayscape.com
• Facbook : https://www.facebook.com/adayscape/
• Instagram : https://www.instagram.com/adayscape/
• YouTube : https://www.youtube.com/channel/UC6UHLqhwU7gPfyOkoQ6kwog

The post เที่ยวเซี่ยงไฮ้ 5 วัน Tourist spots VS Hidden spots appeared first on .

จากลี่เจียง พามาต่อกันที่ แชงกรีล่า Shangri-La ขึ้นภูเขาหิมะ Shika Snow Mountain , วัดซงจ้านหลิน Songzanlin Monastery และปิดท้ายด้วยเมืองโบราณจงเตี้ยน Zhongdian old town ชิมเนื้อย่างจามรี ที่หากินกันได้เฉพาะละแวกนี้เท่านั้น

https://www.youtube.com/watch?v=h7QxjuBqXZc

0:25 Shika Snow Mountatin
2:42 Songzanlin Monastery
3:36 Zhongdian old town

สามารถเข้าไปดูรีวิวทริปเพิ่มเติมได้ที่นี่เลย กับทริป เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า

EP1 : ซากุระบานที่คุนหมิง

มือลั่น!! รู้ตัวอีกทีจ่ายเงินค่าตั๋วคุนหมิงไปเรียบร้อยแล้ว ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการที่มือลั่นครั้งนี้ จะทำให้เราได้พบกับความประทับใจ ความสุขสนุกตื่นเต้น มิตรภาพดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง ความสวยงามยิ่งใหญ่จนไม่รู้จะบรรยายยังไงให้เห็นภาพได้หมด กับเส้นทางที่ขอเรียกว่าดินแดนมหัศจรรย์ เพราะมันทำให้เรามหัศจรรย์ใจมากๆ จากเดิมเราเคยมองจีนในด้านที่ไม่ค่อยดีงามเท่าไหร่นักเพราะสื่อต่างๆพากันประโคมข่าวให้เราคิดไปแบบนั้น แต่เมื่อได้ไปสัมผัสจริงๆต้องบอกว่ามันพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ จนทำให้เราหลงรักประเทศนี้และอยากกลับไปเส้นทางนี้อีก เส้นทางสู่แชงกรีล่า มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน…

EP2 : หลงเสน่ห์ 3 เมืองเก่าลี่เจียง

เรามีเวลาอยู่ ลี่เจียง อีก 2 วันเต็มๆ ไฮไลท์ของที่นี่ ที่ใครๆต้องไปคือ ภูเขาหิมะมังกรหยก ขึ้นไปชมความงามบนยอดเขาที่ระดับความสูงเกินกว่า 4,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล อากาศด้านบนเบาบาง มีโอกาสที่จะเกิดอาการแพ้ความสูงได้ง่ายๆ เราเลยวางแผนที่จะสร้างความคุ้นเคยให้กับร่างกายก่อน โดยที่วันนี้เราจะอยู่ที่ราบกันทั้งหมด เพื่อปรับตัวให้คุ้นชินแล้วพรุ่งนี้ค่อยไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อยๆ…

EP3 : Impression Lijiang

หลังจากรู้ว่าวันนี้กระเช้าที่ขึ้นภูเขาหิมะมังกรหยก ปิด!! เราเลยจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนทันที โดยตกลงกันว่าจะไปดูการแสดง Impression Lijiang แทน การแสดง Impression Lijiang อยู่ภายในพื้นที่ของอุทยาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของภูเขาหิมะมังกรหยก และเป็นที่ที่เราจะไปกันในวันนี้ ไฮไลท์ของอุทยานคือ การขึ้นกระเช้าไปบนภูเขาหิมะ (แต่…วันนี้เราไม่ได้ขึ้น) นอกจากการขึ้นกระเช้าและชมการแสดงแล้วยังมีอีกหลายที่ให้นักท่องเที่ยวได้ชื่นชมความงามอีกด้วย…

EP4 : แชงกรีล่า

วันนี้เราต้องออกจากลี่เจียงกันแล้ว เพื่อเดินทางต่อไปยังดินแดนในฝัน แชงกรีล่า ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางที่ใครหลายคนอยากไปสัมผัส รวมถึงเรา A Dayscape ด้วย เริ่มต้นออกเดินทางจากลี่เจียงเมืองเก่า โดยการขึ้นรถเมล์สาย 11 คนละ 1 หยวน ให้ขึ้นฝั่งตรงข้ามเมืองเก่าแล้วนั่งไปจนสุดสายก็จะถึงสถานีขนส่ง New Bus Station เพื่อนั่งรถบัสต่อไปยังแชงกรีล่า…

EP5 : Shika Snow Mountain

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายแล้ว ที่เราจะได้สัมผัสดินแดนต่างวัฒนธรรมแบบนี้ มาถึงแชงกรีล่าทั้งที อยู่ระดับความสูงในเมืองแบบนี้คงไม่พอ ต้องเพิ่มความลำบากให้ตัวเองสักหน่อย โดยการไต่ระดับความสูงไปสัมผัสความหนาวเหน็บบนยอดเขา Shika Snow Mountain (หรือเรียกว่า Blue Moon Valley แต่คนไทยมักจะเรียกว่า หุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน) ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 4,500 เมตร…

ติดตามพวกเรา A dayscape เพิ่มเติมได้ที่

Website : http://www.adayscape.com
Facbook : https://www.facebook.com/adayscape/
Instagram : https://www.instagram.com/adayscape/
E-mail : adayscape@gmail.com

Music

Inukshuk – A World Away [NCS Release]
(https://soundcloud.com/iaminukshuk)
JPB – Up & Away [NCS Release]
(https://soundcloud.com/jpb)
Jim Yosef – Speed [NCS Release]
(https://soundcloud.com/jim-yosef)

The post [VIDEO] แชงกรีล่า | Shangri-La , Yunnan, China | A dayscape appeared first on .

ลี่เจียง เป็นเมืองที่พวกเรา A dayscape จะพาไปเที่ยวกันในวันนี้ ไปดูกันว่าเมื่อถึงเมืองลี่เจียงกันแล้ว ต้องไปทำอะไรกันบ้าง กับ 10 Things to do in Lijiang

https://www.youtube.com/watch?v=rWywe9yz2pU

10 Things to do in Lijiang

0:30 Jade Dragon Snow Mountain
0:44 Blue Moon Lake (Lan Yue Gu)
1:17 Impression Lijiang
1:35 Black Dragon Pool (Heilongtan Park)
1:50 Lijiang Old Town
2:27 See Top View of Lijiang Old Town
2:39 Traditional Dancing at Lijiang Old Town
3:10 Getting Around by City Bus
3:34 Baisha Village
3:55 Shuhe Old Town

สามารถเข้าไปดูรีวิวทริปเพิ่มเติมได้ที่นี่เลย กับทริป เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า

EP1 : ซากุระบานที่คุนหมิง

มือลั่น!! รู้ตัวอีกทีจ่ายเงินค่าตั๋วคุนหมิงไปเรียบร้อยแล้ว ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการที่มือลั่นครั้งนี้ จะทำให้เราได้พบกับความประทับใจ ความสุขสนุกตื่นเต้น มิตรภาพดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง ความสวยงามยิ่งใหญ่จนไม่รู้จะบรรยายยังไงให้เห็นภาพได้หมด กับเส้นทางที่ขอเรียกว่าดินแดนมหัศจรรย์ เพราะมันทำให้เรามหัศจรรย์ใจมากๆ จากเดิมเราเคยมองจีนในด้านที่ไม่ค่อยดีงามเท่าไหร่นักเพราะสื่อต่างๆพากันประโคมข่าวให้เราคิดไปแบบนั้น แต่เมื่อได้ไปสัมผัสจริงๆต้องบอกว่ามันพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ จนทำให้เราหลงรักประเทศนี้และอยากกลับไปเส้นทางนี้อีก เส้นทางสู่แชงกรีล่า มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน…

EP2 : หลงเสน่ห์ 3 เมืองเก่าลี่เจียง

เรามีเวลาอยู่ ลี่เจียง อีก 2 วันเต็มๆ ไฮไลท์ของที่นี่ ที่ใครๆต้องไปคือ ภูเขาหิมะมังกรหยก ขึ้นไปชมความงามบนยอดเขาที่ระดับความสูงเกินกว่า 4,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล อากาศด้านบนเบาบาง มีโอกาสที่จะเกิดอาการแพ้ความสูงได้ง่ายๆ เราเลยวางแผนที่จะสร้างความคุ้นเคยให้กับร่างกายก่อน โดยที่วันนี้เราจะอยู่ที่ราบกันทั้งหมด เพื่อปรับตัวให้คุ้นชินแล้วพรุ่งนี้ค่อยไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อยๆ…

EP3 : Impression Lijiang

หลังจากรู้ว่าวันนี้กระเช้าที่ขึ้นภูเขาหิมะมังกรหยก ปิด!! เราเลยจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนทันที โดยตกลงกันว่าจะไปดูการแสดง Impression Lijiang แทน การแสดง Impression Lijiang อยู่ภายในพื้นที่ของอุทยาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของภูเขาหิมะมังกรหยก และเป็นที่ที่เราจะไปกันในวันนี้ ไฮไลท์ของอุทยานคือ การขึ้นกระเช้าไปบนภูเขาหิมะ (แต่…วันนี้เราไม่ได้ขึ้น) นอกจากการขึ้นกระเช้าและชมการแสดงแล้วยังมีอีกหลายที่ให้นักท่องเที่ยวได้ชื่นชมความงามอีกด้วย…

EP4 : แชงกรีล่า

วันนี้เราต้องออกจากลี่เจียงกันแล้ว เพื่อเดินทางต่อไปยังดินแดนในฝัน แชงกรีล่า ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางที่ใครหลายคนอยากไปสัมผัส รวมถึงเรา A Dayscape ด้วย เริ่มต้นออกเดินทางจากลี่เจียงเมืองเก่า โดยการขึ้นรถเมล์สาย 11 คนละ 1 หยวน ให้ขึ้นฝั่งตรงข้ามเมืองเก่าแล้วนั่งไปจนสุดสายก็จะถึงสถานีขนส่ง New Bus Station เพื่อนั่งรถบัสต่อไปยังแชงกรีล่า…

EP5 : Shika Snow Mountain

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายแล้ว ที่เราจะได้สัมผัสดินแดนต่างวัฒนธรรมแบบนี้ มาถึงแชงกรีล่าทั้งที อยู่ระดับความสูงในเมืองแบบนี้คงไม่พอ ต้องเพิ่มความลำบากให้ตัวเองสักหน่อย โดยการไต่ระดับความสูงไปสัมผัสความหนาวเหน็บบนยอดเขา Shika Snow Mountain (หรือเรียกว่า Blue Moon Valley แต่คนไทยมักจะเรียกว่า หุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน) ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 4,500 เมตร…

ติดตามพวกเรา A dayscape เพิ่มเติมได้ที่

Website : http://www.adayscape.com
Facbook : https://www.facebook.com/adayscape/
Instagram : https://www.instagram.com/adayscape/
E-mail : adayscape@gmail.com

Music

LFZ – Echoes [NCS Release]
(https://soundcloud.com/lfzmusic)
Culture Code feat. Karra – Make Me Move (James Roche Remix) [NCS Release]
(https://soundcloud.com/culturecode)
(https://soundcloud.com/iamkarramusic)
(https://soundcloud.com/jamesroche)
JJD – Future [NCS Release]
(https://soundcloud.com/jjdofficial)

The post [VIDEO] ลี่เจียง | 10 Things to do in Lijiang , China | A dayscape appeared first on .

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP1 : ซากุระบานที่คุนหมิง

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP2 : หลงเสน่ห์ 3 เมืองเก่าลี่เจียง

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP3 : Impression Lijiang

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP4 : แชงกรีล่า

–DAY 5 —

Shika Snow Mountain

(Blue Moon Valley / หุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน)

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายแล้ว ที่เราจะได้สัมผัสดินแดนต่างวัฒนธรรมแบบนี้ มาถึงแชงกรีล่าทั้งที อยู่ระดับความสูงในเมืองแบบนี้คงไม่พอ ต้องเพิ่มความลำบากให้ตัวเองสักหน่อย โดยการไต่ระดับความสูงไปสัมผัสความหนาวเหน็บบนยอดเขา Shika Snow Mountain (หรือเรียกว่า Blue Moon Valley แต่คนไทยมักจะเรียกว่า หุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน) ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 4,500 เมตร

แต่ก่อนจะไปกันกองทัพต้องเดินด้วยท้อง เราต้องกินให้อิ่มกันก่อนออกเดินทาง กับอาหารเช้าแบบพื้นเมือง (รึป่าวไม่รู้)

ข้าวต้ม ไข่ต้ม หมั่นโถ พร้อมกับเครื่องเคียง และชาดอกไม้ แค่นี้ก็ทำให้เราอิ่มท้องได้ พร้อมที่จะไปสัมผัสความหนาวเหน็บกับอุณหภูมิบนยอดเขาที่คาดว่าน่าจะถึงขั้นติดลบแน่ๆ

การขึ้นไปบนยอดเขาที่มีระดับความสูงมากๆ แบบวันนี้ที่เราจะไปกัน มีหลายคนบอกว่ามีโอกาสที่จะเกิดอาการ Altitude Sickness หรือเรียกว่า อาการแพ้ความสูง ได้ จากที่หาข้อมูลมา เค้าบอกให้กินยา Diamox กันไว้ก็พอช่วยได้ (สามารถหาซื้อได้ที่ไทย) หรือไม่ก็สมุนไพรจีนที่เรียกว่า หงจิ่นเทียน (อันนี้ต้องซื้อที่จีนเท่านั้น)

เราเดินหาซื้อ หงจิ่นเทียน ตั้งแต่ตอนอยู่ที่ลี่เจียงแล้ว ตั้งใจเอาไว้กิน ตอนขึ้นภูเขาหิมะมังกรหยก แล้วก็มากินที่แชงกรีล่าด้วย ตามหาซื้ออยู่นานกว่าจะหาได้ หาซื้อได้ตามร้านขายยา แล้วก็ซื้อออกซิเจนกระป๋องมาด้วยเลย จะช่วยทำให้เราหายใจสะดวกมากขึ้น ในยามที่อากาศเบาบาง (หงจิ่นเทียน 1 กล่องมี 7 ขวด แล้วก็ออกซิเจน 2 กระป๋องราคา 234.60 หยวน)

เตรียมพร้อมก่อนขึ้นเขาโดยการกิน หงจิ่นเทียน คนละขวด แล้วก็ใช้บริการรถของที่พักเหมือนเดิม ไปกลับ 30 หยวน แวะซื้อบัตรค่าเข้า Shika Snow Mountain คนละ 220 หยวน ระหว่างทางเราได้เห็นวิวสองข้างทางที่สวยแปลกตามาก และคำเตือนจากคนขับคือ ข้างบนยอดเขาหนาวมากนะ ต้องมีเสื้อคลุมกับออกซิเจนให้พร้อม

นั่งชมวิวสวยๆสองข้างทางไม่นาน เราก็มาถึง Shika Snow Mountain กันแล้ว คนขับพาเดินเข้าไปด้านใน จะมีจุดให้เช่าเสื้อกันหนาว กับขายออกซิเจนด้วย แต่เราเตรียมตัวมาพร้อมมาก มีครบทุกอย่างละ เข้าไปด้านในกันได้เลย

ขึ้นกระเช้าไต่ระดับความสูง สัมผัสความหนาวเหน็บกันไปเรื่อยๆ กระเช้าค่อยๆ สูงขึ้น สูงขึ้น แล้วก็สูงขึ้น อย่างช้าๆ ปะทะกับลมแรงๆ จนรู้สึกได้ถึงการส่ายไปมาของกระเช้า ต้องบอกตามตรงว่ามีหวิวๆ บ้างเล็กน้อย แต่บรรยากาศที่เห็นรอบข้างอยู่ตอนนี้ทำให้ความกลัวของเราหายไปทันที บรรยากาศแห้งๆ ของฤดูหนาว ต้นไม้สีเขียวกลายเป็นสีทองเต็มพื้นที่ แซมด้วยหิมะสีขาว บอกได้คำเดียวว่า ฟิน!!! มาก

นั่งไปได้สักพักจะถึงจุดที่ต้องลงเพื่อเปลี่ยนกระเช้าก่อนที่จะขึ้นไปบนยอดเขา ธงมนตรามีให้เห็นตลอดที่เรามาสัมผัสดินแดนแห่งนี้ อากาศเย็นกับบรรยากาศที่สงบเงียบแบบนี้ เดินเล่นถ่ายรูปเพลินมาก

ขึ้นกระเช้ากันต่อ ความสูงที่เพิ่มขึ้น ยิ่งทำให้เห็นหิมะปกคลุมมากขึ้นเรื่อยๆ โชคดีที่เราไม่มีอาการ Altitude Sickness (อาการแพ้ความสูง) ไม่รู้เป็นเพราะกิน หงจิ่นเทียน มาก่อนหน้านี้รึเปล่า ไม่รู้สึกปวดหัว หายใจก็ปกติไม่ได้ลำบากมาก มีแค่เลือดกำเดาไหลนิดหน่อย (ห๊า!! ไอบ้า เลือดกำเดาไหลเนี่ยนะ นิดหน่อย) นิดหน่อยจริงๆ เอาทิชชู่ซับไปตลอดทาง เดี๋ยวก็หาย 5555 แต่คิดว่าออกซิเจนก็ช่วยได้เยอะนะ เวลาสูดออกซิเจนทีก็รู้สึกโล่งๆ สดชื่น… ป่ะ ไปดูวิวกันต่อดีกว่า

ในที่สุดก็มาถึงบนยอดเขา ลมแรงมาก หนาวมาก สวยมาก ฟินมาก ชอบมาก ปลื้มมาก ทุกอย่างมากหมดจริงๆ ด้านบนจะมีสะพานไม้เป็นทางไว้ให้เดิน แต่บางช่วงหิมะก็ปกคลุมจนมิด ก็ต้องเดินลุยหิมะกันไป ขึ้นมาบนนี้ต้องเตรียมตัวให้พร้อม อุณหภูมิคาดว่าช่วงที่ไปต้องมีติดลบแน่ๆ เสื้อผ้า อุปกรณ์กันหนาว ยา ออกซิเจน และอย่ามองข้ามเรื่องรองเท้าเด็ดขาด ไม่งั้นมีลื่นล้มกันได้ง่ายๆ แล้วถ้าล้มมันอาจจะไม่ได้ล้มแค่ตรงนั้น เกิดกลิ้งขึ้นมา หูย!! ไม่อยากจะคิด

ต้องบอกความจริง ณ วันที่ไปยืนตรงจุดนั้นก่อนว่า ในความสวยมันก็แฝงไปด้วยความน่ากลัว วันที่ไปลมแรงมาก เดินลำบากมาก แรงขนาดที่ว่าเวลาเดินต้องเกาะราวสะพาน เพราะถ้าไม่เกาะ ลมพัดแรงๆ มาทีมีปลิวได้เลย

เราเดินไปถึงที่ความสูง 4,500 เมตร เดินได้แค่ตรงนี้ ไปต่อไม่ได้แล้ว เค้าปิดทางไว้เพราะลมแรงมาก ทัศนวิสัยก็ไม่ดี (ถ้าวันที่อากาศดีๆยังสามารถเดินต่อไปได้อีก) ถ้ามีโอกาสเราจะกลับไปเดินบนนี้ใหม่อีกครั้ง และจะไปให้ไกลกว่านี้แน่นอน

ขากลับเราเจอคนไทยด้วย 2 คน ตั้งแต่มาแชงกรีล่าก็เพิ่งเจอคนไทยนี่แหละ เลยทักทายแล้วก็ขึ้นกระเช้ากลับลงมาพร้อมกัน ส่วนใหญ่ก็คุยกันถึงทริปในครั้งนี้ว่า ไปที่ไหนกันมาบ้าง ไปที่นู่นรึยัง ที่นี่รึยัง คุยไปคุยมา มาคุยกันเรื่องรถ เลยได้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า เค้าใช้วิธีการเหมารถเที่ยว โดยราคาอยู่ที่ 200 หยวนต่อวัน แต่ถ้าแบบเราส่วนใหญ่ก็ที่ละ 30 หยวนจากโรงแรม เราว่าแบบเราก็ประหยัดดีนะ ไม่ต้องอยู่ด้วยกันตลอดใช้วิธีนัดเวลาให้มารับเอา

กลับลงมาด้านล่างตามเวลานัด โชเฟอร์ของเราวันนี้คนละคนกับเมื่อวาน วิธีกันลืมรถกับทะเบียนรถ ใช้วิธีขอถ่ายรูปไว้เลยตั้งแต่ก่อนขึ้นไปบนยอดเขา (เราใช้วิธีนี้ตลอดกันพลาด)

วันนี้ไม่มีแพลนไปไหนต่อ เหลือเวลาอีกตั้งครึ่งวัน เลยกะว่าจะไปเดินเล่นในเมืองเก่าอีกรอบก่อนบินกลับคุนหมิงคืนนี้ นั่งชมวิวชมวิถีชาวบ้านระหว่างทางกลับ ไม่มีเบื่อเลยจริงๆ

มาถึงย่านเมืองเก่า สิ่งที่อยากให้ทุกคนได้ลองคือ อาหารเสียบไม้ มีให้เลือกหลายอย่าง แต่ทีเด็ดที่พลาดไม่ได้เลย ก็คือเนื้อจามรีย่าง มาถิ่นจามรีทั้งที จะให้พลาดลองชิมเนื้อย่างจามรีได้ยังไงกัน สนนราคาอยู่ที่ไม้ละ 5 หยวน ถือว่าไม่แพงควรค่าแก่การลองเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากลองเนื้อย่างจามรีกันไปแล้ว เดินสำรวจร้านใกล้ๆ จะมีร้านขายนมกับโยเกิร์ต คนขายบอกว่าเป็นนมจามรี กับโยเกิร์ตจามรี เราเลยต้องขอลองสักหน่อย รสชาติโยเกิร์ตจะออกเปรี้ยวๆ ไม่ใช่เปรี้ยวธรรมดานะ ถึงขั้นเปรี้ยวมากเลยทีเดียว ต้องไปลองชิมกันดู นมกับโยเกิร์ตแก้วละ 5 หยวน คนขายที่นี่น่ารักมาก กินไปได้นิดเดียวมีการเติมให้ใหม่อีกรอบด้วย

บริเวณลานหน้าเมืองเก่า จะมีคนเอาจามรี กับหมา Tibetan Mastiff มาให้นักท่องได้ถ่ายรูปกันด้วย (Tibetan Mastiff เป็นหมาที่มีถิ่นกำเนิดในทิเบต) จริงๆแล้วเค้าไม่ให้เอากล้องเราถ่ายนะ ต้องใช้กล้องของเค้าแล้วก็เสียเงินกันไป ใครอยากมีรูปคู่กับหมาราคาตัวเป็นล้าน ก็ต้องที่นี่เลย

แล้วก็ไปเดินเล่นชมเมืองเก่ากันต่อ น่าเสียดายที่เมืองเก่าที่นี่เหลือขนาดไม่ใหญ่มาก เนื่องจากมีบางส่วนที่กำลังซ่อมแซมและสร้างใหม่ เพราะเคยเกิดเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ไปเมื่อปี 2014 ที่ผ่านมา

หลังจากเดิมชมเมืองเก่ากันแล้ว ก็เดินกลับมาที่พักของเรา Shangri-La Home Inn ตั้งใจว่าจะมาเอากระเป๋าที่ฝากไว้แล้วให้เค้าไปส่งที่สนามบินเพื่อไปนั่งรอเวลาที่สนามบินต่อ แต่อย่างที่เคยบอกไปแล้วว่า คนที่นี่น่ารักมาก ดูแลดีมาก เค้าบอกว่าสนามบินที่นี่เล็กนิดเดียว ไม่ค่อยมีอะไร ให้รออยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ แล้วก็ชวนเราเข้าไปดื่มชาดอกไม้ในห้องนั่งเล่น ไม่ใช่แค่ชาดอกไม้ มีไวน์ด้วย (เค้าบอกว่าไวน์นะ แต่ลองชิมไปรสชาติอย่างกับยาดอง..แรงมาก) นั่งอยู่สักพักก็ชวนกินข้าวเย็นอีก อะไรจะดูแลดีขนาดนี้

ที่นี่เค้าจะกินข้าวพร้อมกัน ทั้งเจ้าของและลูกจ้าง กินพร้อมกันเลย กับข้าวอย่างเดียวแต่มาเป็นหม้อใหญ่มาก แจกอาวุธแล้วก็กินข้าวร่วมสาบานในหม้อเดียวกันเลย ปลื้มที่นี่ รักที่นี่มาก ทุกคนน่ารักมาก แนะนำนะ ถ้าใครมาเที่ยวแชงกรีล่า มาพักที่นี่เลยไม่ผิดหวังแน่นอน Shangri-La Home Inn

เราขอปิดทริปนี้ด้วยภาพที่อบอุ่นมาก ทุกคนดีกับเรามากและเราตั้งใจว่าจะกลับไปหาพวกเค้าอีก ไปพักที่นี่อีก ไปกิน Hot Pot จามรีที่นี่อีก เป็นการขอบคุณที่ทุกคนดีกับเราแบบนี้

มิตรภาพดีๆ เกิดขึ้นได้ทุกที่ แม้ว่าจะต่างชาติต่างภาษาก็ตาม

หลังจากอิ่มแล้ว ที่พักก็เอารถไปส่งเราที่สนามบิน บริการฟรีไม่คิดค่าใช้จ่าย แล้วเราก็นั่งเครื่องจากแชงกรีล่าไปคุนหมิง นอนคุนหมิงคืนนึง วันรุ่งขึ้นก็เดินทางกลับไทยโดยสวัสดิภาพ….

The post เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP5 : Shika Snow Mountain appeared first on .

EP1 : ซากุระบานที่คุนหมิง

EP2 : หลงเสน่ห์ 3 เมืองเก่าลี่เจียง

EP3 : Impression Lijiang

— DAY 4 —

แชงกรีล่า (Shangri-La)

วันนี้เราต้องออกจากลี่เจียงกันแล้ว เพื่อเดินทางต่อไปยังดินแดนในฝัน แชงกรีล่า ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางที่ใครหลายคนอยากไปสัมผัส รวมถึงเรา A Dayscape ด้วย

เริ่มต้นออกเดินทางจากลี่เจียงเมืองเก่า โดยการขึ้นรถเมล์สาย 11 คนละ 1 หยวน ให้ขึ้นฝั่งตรงข้ามเมืองเก่าแล้วนั่งไปจนสุดสายก็จะถึงสถานีขนส่ง New Bus Station เพื่อนั่งรถบัสต่อไปยังแชงกรีล่า

ตอนขึ้นรถเราบอกให้คนขับช่วยบอกเราด้วยถ้าถึงป้าย New Bus Station แล้ว นั่งไปเรื่อยๆคนบนรถเริ่มน้อยลง จนมาถึงป้ายนึงคนลงจนหมดรถ แล้วรถก็จอดอยู่สักพัก เรามองหน้าคนขับซึ่งเค้าก็ไม่ว่าไง แต่เราก็เริ่มเอะใจว่าใช่ป้ายนี้รึป่าว นั่งสักพักเริ่มทะแม่งๆ เพราะจอดนานเกินละ เลยเดินไปถามคนขับว่าถึงรึยัง เค้าบอกว่าถึงแล้ว ป้ายนี้แหละ!

เอ้า!!! แล้วทำไมไม่บอก ให้นั่งเหวออยู่ได้ตั้งนาน สงสัยแกจะลืม หรือไม่ก็ไม่เข้าใจที่เราบอกไปตอนแรก

เข้าไปด้านใน กำลังจะเดินไปช่องขายตั๋ว มีจนท.คนนึงเดินเข้ามาหา น่าจะเป็นจนท.ที่อยู่บูธคอยให้ความช่วยเหลือนักท่องเที่ยว พูดภาษาอังกฤษได้ ถามว่าเราจะไปที่ไหน แล้วก็เช็ครอบรถให้จากมือถือ เป็นการช่วยเหลือและให้ข้อมูลนักท่องเที่ยวเบื้องต้น (ดีจัง)

หลังจากนั้นเราเดินไปที่ช่องขายตั๋ว แล้วบอกว่าไปแชงกรีล่า เค้าก็เข้าใจเราดีนะ ได้ตั๋วมารอบ 9:30 น. คนละ 58 หยวน รถบัสที่นี่คันจะเล็กๆนั่งกันใกล้ชิดอบอุ่นน่าดู เอาตั๋วยื่นให้ดูก่อนขึ้นรถ เดินขึ้นไปบนรถแบบงงๆ ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าใช่คันนี้มั้ย เพราะไม่มีภาษาอังกฤษสักตัว ขึ้นไปแล้วก็ไม่รู้ว่าตั๋วระบุที่นั่งรึป่าว แต่มองไปเห็นว่าเหลือแค่ 2 ที่พอดี (เออดี ลงตัว จะได้ไม่ต้องสงสัยว่านั่งตรงไหน)

ก่อนรถจะออก คนขับขึ้นมาพูดอะไรก็ไม่รู้เป็นภาษาจีนล้วนๆ บนรถก็คนจีนล้วนๆ เหมือนกัน ไม่มีนักท่องเที่ยวสักคน เราอยากรู้ว่าเค้าพูดอะไรเพราะดูทุกคนให้ความสนใจกันมาก หันไปถามคนข้างๆว่าพูดภาษาอังกฤษได้มั้ย เค้าส่ายหน้า เลยหันไปอีกทางเห็นสาวหน้าตาแบบคนเมืองหน่อย ดูแล้วน่าจะพูดภาษาอังกฤษได้มั้ง เลยหันไปคุยกับเค้า เค้าบอกว่าพูดได้นิดหน่อย (นิดหน่อย!! ในใจตอนนั้นคิดว่ารอดแล้วโว้ย นิดหน่อยก็ยังดี)

เราถามเพื่อความชัวร์ว่าคันนี้ไปแชงกรีล่าใช่มั้ย เค้าตอบกลับมาว่า Yes!!! ได้ยินแบบนี้เราก็ Yeah!!! ดิ (รออีกนิดนะแชงกรีล่า กำลังจะไปหาแล้ว) หลังจากนั้นเราก็คุยสัพเพเหระกันไปเรื่อย ตลอดทางเกือบ 4 ชม. สาวๆกลุ่มนี้น่ารักจริงๆพูดไม่ค่อยได้แต่ก็พยายามจะคุยด้วย อธิบายว่าเรากำลังผ่านอะไรบ้าง รถแวะจอดให้เข้าห้องน้ำ ก็บอกว่าต้องจ่ายเงินด้วยนะ 1 หยวนกลัวว่าเราจะไม่รู้ คอย Take Care ตลอด เป็นเจ้าบ้านที่ดีจริงๆ

นี่คือหน้าตาเพื่อนใหม่ของเรา 4 สาวที่ทุกวันนี้เราก็ยังคงติดต่อกันอยู่

4 สาวไม่ได้เป็นคนที่นี่ แต่อยู่ที่มณฑล Jiangxi ซึ่งไกลจากมณฑล Yunnan พอสมควร เดินทางมาท่องเที่ยวที่ลี่เจียงและแชงกรีล่าเหมือนกับเรา 4 สาวทำให้เรารู้ว่า คนจีนจะเรียกคนไทยว่า “ไท่กั๋ว” ทำให้หลังจากนั้นเวลาใครถามว่าเรามาจากไหน ไทยลงไทยแลนด์ไม่ต้องละ ตอบไปเลยว่า ไท่กั๋ว แค่นี้เข้าใจทุกคน

4 ชั่วโมงที่ดูเหมือนว่าจะนาน แต่ความสวยงามที่ได้เห็นตลอดสองข้างทาง มันทำให้เรารู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วมากๆ แป๊บเดียวก็ถึงแล้ว

เมื่อไปถึงสถานีขนส่งแชงกรีล่า เราเตรียมตัวร่ำลาเพื่อนใหม่ แต่พอเดินออกมาด้านนอกเท่านั้นแหละ ต้องบอกทุกคนให้เตรียมตัวเตรียมใจกันไว้เลย เพราะจะมีคนเข้ามารุมเราเต็มไปหมด แบบเยอะมากๆ แย่งกันเสนอรถเพื่อพาเข้าเมือง พาไปเที่ยว หรือจะไปโรงแรม ไปไหนไปหมด ไม่รู้ว่าแพงแค่ไหน แต่เรามีความเชื่อว่าลักษณะแบบนี้ต้องแพงกว่าเรียกแท๊กซี่แน่ๆ เลยขอให้เพื่อนใหม่ช่วยเรียกแท๊กซี่จากด้านหน้าสถานีขนส่งไปโรงแรมที่เราจองไว้ให้หน่อย ซึ่งแท๊กซี่ก็หาง่าย แถมราคาไม่แพงอีกต่างหาก 10 หยวนเท่านั้นเอง

หน้าตาแท๊กซี่ที่นี่เป็นแบบนี้

Shangri-La Home Inn

เรามีเวลาอยู่แชงกรีล่า หรือเรียกอีกชื่อว่า จงเตี้ยน (Zhongdian) แค่คืนเดียว ที่พักที่จองไว้ชื่อ Shangri-La Home Inn อยู่ในย่านเมืองเก่า (Dukezong Old Town) โดยจองผ่าน Agoda ราคาไม่แพงคุ้มค่ามาก ตอนที่จอง 1,043 บาท เป็นห้องสไตล์ทิเบต น่ารักดี

ที่นี่มีคนที่พูดภาษาอังกฤษได้แค่คนเดียว แล้วภาษาก็ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยเราสามารถหาวิธีสื่อสารกับเค้าได้ ใครมาแชงกรีล่าแนะนำให้มาพักที่นี่รับรองไม่ผิดหวัง เพราะคนที่นี่น่ารักมากทุกคน ดูแลเอาใจใส่ดีมาก อบอุ่นเป็นกันเอง ดูแลเราเหมือนเป็นคนในครอบครัวเลยทีเดียว

น้องหมามาคอยต้อนรับ

หมาที่นี่น่ารักใช่มั้ย ไว้ผมบ๊อบด้วย 55555

ครอบครัว Home Inn น่ารักทุกคน

คนนี้แหละเจ้าของที่คอย speak กับเรา

บริเวณนี้จัดไว้ให้เรานั่งเล่นก่อนเดินเข้าห้อง

ด้านในห้อง ไม่ค่อยได้ถ่ายในห้องเลยเพราะว่ารีบมาก จริงๆมีส่วนของห้องนั่งเล่นด้วย

วัดซงจ้านหลิน

Songzanlin Monastery 松赞林寺

อย่างที่บอกว่าเรามีเวลาที่นี่น้อย คือวันนี้ครึ่งวันกับพรุ่งนี้อีกวันเดียว เราก็ต้องบินกลับไปคุนหมิงเพื่อเตรียมตัวกลับกรุงเทพกันแล้ว เราเลยต้องรีบวางกระเป๋าไว้ในห้อง (ไม่ทันได้ถ่ายรูปห้องเก็บไว้ แต่จริงๆแล้วห้องน่ารักมาก) แล้วติดต่อหารถเพื่อพาเราไปยังจุดหมายปลายทางแรกในวันนี้ คือ วัดซงจ้านหลิน Songzanlin Monastery 松赞林寺

ที่พักมีบริการรถรับ-ส่งสนามบิน และยังมีรถพาไปยังจุดท่องเที่ยวอีกด้วย ตอนแรกเราตั้งใจว่าจะไปวัดซงจ้านหลินด้วยรถเมล์ แต่ก็ลองสอบถามราคาจากที่พักดูก่อนว่าคิดเท่าไหร่ เค้าบอก 30 หยวน เราว่าไม่แพงก็เลยใช้รถที่นี่พาไปเลยละกัน สะดวกดี

ที่เราใช้คำว่า “มีรถพาไปยังจุดท่องเที่ยว” คือเค้าพาไปจริงๆ ไม่ได้อยู่กับเราตลอด ใช้วิธีนัดเวลาเอา ว่าจะเจอกันอีกทีกี่โมง ถือว่าโอเคนะ ราคาไม่โหดแถมยังสะดวกอีกด้วย เอาล่ะ…ได้เวลาแล้วไปกันเลย

โชว์เฟอร์ของเราวันนี้ อัธยาศรัยดี อารมณ์ดี พูดอังกฤษไม่ได้ แต่พยายามให้เราช่วยสอนให้ตลอดทาง และนี่คือคำติดปากของเค้า Thank you very much “แซ้งกิ้ว เวรี่ มาส” ถึงจะออกเสียงไม่ค่อยถูก แต่ความพยายามนี่ให้เต็ม 100 เลย ท่องไปตลอดทาง (แต่…เดี๋ยวนะ! คืออากาศเย็นมากแล้วพี่ใส่แค่แขนสั้นคืออะไร ><)

Let’s go…

วัดซงจ้านหลิน อยู่ไม่ไกลจากย่านเมืองเก่าที่เราพักเท่าไหร่นัก ก่อนจะไปวัดคนขับพาแวะซื้อตั๋วก่อน ไม่ได้ไปซื้อที่วัดแวะซื้อกลางทาง ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องซื้อที่นี่ แต่ราคาก็เท่ากับที่เช็คมานะ คนละ 115 หยวน พอถึงบริเวณวัด รถที่มาส่งเราจะเข้าไปไม่ได้ ต้องนั่งรถเมล์ของวัดเข้าไปอีกที ไม่เสียเงินนะ รวมอยู่ในค่าเข้าแล้ว

วัดซงจ้านหลิน เป็นวัดแบบทิเบตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในมณฑลยูนนาน มีอายุเก่าแก่กว่า 300 ปี ตั้งอยู่บนระดับความสูง 3,300 เมตรจากระดับน้ำทะเล โดยสร้างจำลองแบบจากพระราชวังโปตาลา ในกรุงลาซา ของทิเบต แต่ขนาดเล็กกว่า หลายคนจึงเรียกที่นี่ว่า โปตาลาน้อย วัดนี้เป็นวัดที่สำคัญมากๆสำหรับคนที่นับถือศาสนาพุทธแบบทิเบต และมีความเคร่งครัดทางศาสนามาก และจะมีพระลามะจำวัดอยู่เป็นจำนวนมาก รวมทั้งกงล้ออธิษฐาน และธงมนตรา ที่เป็นสัญลักษณ์ของทิเบตอีกด้วย

การเดินชมที่นี่แนะนำว่า ให้เดินอย่างช้าๆ วิถีแบบ Slow Life สามารถนำมาใช้ได้ดีเลยทีเดียว เนื่องจากเราอยู่บนระดับความสูงที่ไม่คุ้นเคย อากาศก็เบาบางกว่าปกติ แถมยังต้องเดินขึ้นบันไดชันๆอีกประมาณ 200 ขั้น เชื่อเถอะ! ทำอะไรให้ช้าๆเข้าไว้ ดีที่สุด เราขอเข้าไปชมด้านในกันก่อน แล้วค่อยออกมาเดินเล่นรอบๆทะเลสาป เมื่อขึ้นมาด้านบนจะได้เห็นกับวิวทิวทัศน์ ที่งดงามแปลกตา การถ่ายรูปที่นี่ต้องระมัดระวังนิดนึง อนุญาตให้ถ่ายได้เฉพาะด้านนอกเท่านั้น ส่วนด้านในวิหารต่างๆไม่อนุญาตให้ถ่าย

ออกมาเดินเล่นรอบๆทะเลสาปกันต่อ เพื่อจะได้เห็นความงามและความยิ่งใหญ่ของวัดแบบเต็มๆตา ทะเลสาปแห่งนี้มีชื่อว่า Lamuyangcuo Lake ระยะทางรอบทะเลสาปเท่ากับ 2,110 เมตร ถ้าจะเดินให้รอบเค้าบอกว่าต้องใช้เวลาประมาณ 40 นาที ตอนแรกเราก็ตั้งใจจะเดินให้ครบรอบนะ แต่ด้วยเวลาที่มีอยู่ไม่มาก เพราะใกล้เวลาที่ต้องกลับไปเจอพี่โชว์เฟอร์แล้ว เราเลยเดินได้แค่ครึ่งเดียวเอง

ใกล้ถึงเวลานัดกับพี่คนขับรถเต็มที เดินได้แค่ครึ่งทางก็ต้องรีบหันหลังกลับ…

ถ้าใครชอบถ่ายรูปและอยากชมความงามรอบๆแบบดื่มด่ำโดยไม่ต้องรีบร้อน อยากให้เผื่อเวลาไว้สัก 2-3 ชั่วโมง เพราะที่นี่กว้างมากใช้เวลาเดินชมนานพอสมควร ไหนจะเดิน ไหนจะถ่ายรูป ไหนจะหยุดพัก ไหนจะหยุดชื่นชมความงามรอบๆตัวเราอีก ขนาดเราว่าเราเผื่อเวลาแล้วนะ ยังไม่พอเลย

กลับถึงที่พักด้วยอาการหิวโซ ตั้งใจว่าจะออกไปหาอะไรกินในย่านเมืองเก่า แต่พอกลับมาถึง..เจ้าของก็เข้ามาต้อนรับเป็นอย่างดี ถามไถ่ว่าเป็นยังไงบ้าง โอเคมั้ย แล้วกินอะไรหรือยัง เข้าทางเราพอดีเลย ว่าจะให้เค้าแนะนำให้หน่อย ว่าแถวนี้มีอะไรอร่อยๆกินบ้าง เค้าเลยบอกว่าที่นี่มี Hot Pot ด้วยนะสนใจมั้ย เราว่าก็ดูน่าสนใจดี บอกราคามาก็ไม่แพงเท่าไหร่ เราเลยโอเค

แล้วก็ไม่ผิดหวังจริงๆ เจ้าของร้านเค้าน่ารักมากพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยคล่อง เลยขอให้พี่คนนึงที่เค้าพักที่นี่ช่วยมาบอกเมนูเรา ว่ามีอะไรบ้าง พี่คนนี้เค้าเป็นคนสิงคโปร์ก็เลยคล่องทั้งจีนและอังกฤษ ถือเป็นโชคดีของเราด้วย ได้กินของอร่อยเลย พี่เค้าแนะนำว่ามาที่นี่ต้องกิน Special Cow ตอนแรกก็สงสัยว่าอะไรคือ Special Cow เดาว่าต้องเป็น เนื้อจามรี แน่ๆ เลยเอารูปจามรีให้ดูว่าใช่เนื้อนี้มั้ย เค้าบอกใช่ โชคดีมากเพราะตั้งใจว่าอยากมาลองเนื้อจามรีอยู่แล้ว มาถึงก็ได้กินเลย มาแล้วต้องลอง ราคาสำหรับ 2 คน 170 หยวน (มีสั่งเนื้อจามรีเพิ่มจากในชุดด้วย) ถือว่าโอเค คุ้มค่าอิ่มอร่อยมาก!

วัดต้าฝอ

หลังจากอิ่มอร่อยกันไปแล้ว ตั้งใจไปเดินเล่นในเมืองเก่ากัน ซึ่งอยู่ใกล้กับที่พักมากเดินไม่กี่สิบก้าวก็ถึงแล้ว ที่พลาดไม่ได้เลยคือต้องเดินขึ้นไปที่ วัดต้าฝอ ซึ่งจะมีกงล้อแบบทิเบตเพื่อหมุนสำหรับขอพร แต่กงล้อที่นี่มีความพิเศษแตกต่างจากที่อื่น คือ เป็นกงล้อยักษ์ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 21 เมตร และน้ำหนักมากถึง 60 ตัน ในการจะหมุนกงล้อได้นั้น คิดว่าต้องใช้แรงคนมากกว่า 20 คนถึงจะสามารถหมุนได้

อย่างที่บอกไปตอนแรกแล้วว่า การจะหมุนกงล้อยักษ์นี้ได้ ต้องใช้แรงคนเป็นจำนวนมาก ต้องร่วมแรงร่วมใจและใช้ความสามัคคีเท่านั้นถึงจะหมุนได้ ถ้าใครไปแล้วอยากหมุนกงล้อให้ได้นั้น แต่เจอปัญหาไม่สามารถสื่อสารกับคนแถวนั้นได้ ให้ใช้วิธีเราเลย รับรองว่าจะได้เห็นถึงพลังสามัคคีของคนแถวนั้นแน่นอน

เดินเข้าไปจับเชือกที่กงล้อ แล้วทำท่าดึงเชือกเพื่อจะหมุน และกวักมือเรียกให้คนแถวนั้นเข้ามาช่วย ใช้เสียงบิ้วเค้าหน่อย Come on!! Come on!! รับรองว่าจะมีคนทยอยเข้ามาช่วยอย่างแน่นอน เพราะทุกคนที่นี่อยากจะหมุนกงล้อเพื่ออธิษฐานขอพรกันอยู่แล้ว แล้วพอกงล้อเริ่มขยับ คุณจะยิ่งมีแรงฮึด จนมันเริ่มหมุนได้ คุณจะดีใจมาก และได้รับรู้ถึงพลังสามัคคี ที่ถึงแม้ว่าจะต่างชาติต่างภาษากันแต่ทุกคนก็ยินดีที่จะร่วมแรงร่วมใจช่วยกันทำให้สำเร็จ…

อิ่มบุญแล้ว ว่าจะไปเดินเล่นเมืองเก่า แต่ด้วยความบังเอิญได้เจอเพื่อนสาวชาวจีนที่เจอกันตอนนั่งรถมาอีกครั้ง ต่างคนต่างดีใจมากที่ได้เจอกัน เราพาเพื่อนไปหมุนกงล้ออีกรอบ เดินชมเมืองเก่า ที่ไม่ค่อยได้ชมเท่าไหร่ เพราะมัวแต่เม้าท์กันตลอดทาง คุยกันแบบเมื่อยมือมากเพราะสื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจ 555 แต่ก็สนุกมากจริงๆ ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางในครั้งนี้ จากที่เราประทับใจเมืองจีนตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าประเทศครั้งแรก ยิ่งทำให้เราประทับใจมากขึ้นไปอีก จนอยากกลับไปอีกรอบ

เราขอปิดท้ายตอนนี้ด้วยรูปเมืองเก่าไม่กี่รูปเพราะไม่ค่อยได้ถ่าย แล้วตอนหน้าเราจะพาไปขึ้นภูเขาหิมะกัน ทิ้งท้ายก่อนที่จะต้องเดินทางกลับไทยกันแล้ว

Shangri-La Vlog

The post เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP4 : แชงกรีล่า appeared first on .

ใครที่พลาดไปคลิ๊กอ่านที่นี่ก่อนได้ (แล้วอย่าลืมกลับมาอ่านตอนนี้ล่ะ) >>>

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP1 : ซากุระบานที่คุนหมิง

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP2 : หลงเสน่ห์ 3 เมืองเก่าลี่เจียง

— DAY 3 —

Impression Lijiang 印象丽江 – Lan Yue Gu 蓝月谷 – Heilongtan Park 黑龙潭公园

หลังจากรู้ว่าวันนี้กระเช้าที่ขึ้นภูเขาหิมะมังกรหยก ปิด!! เราเลยจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนทันที โดยตกลงกันว่าจะไปดูการแสดง Impression Lijiang แทน

การแสดง Impression Lijiang อยู่ภายในพื้นที่ของอุทยาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของภูเขาหิมะมังกรหยก และเป็นที่ที่เราจะไปกันในวันนี้ ไฮไลท์ของอุทยานคือ การขึ้นกระเช้าไปบนภูเขาหิมะ (แต่…วันนี้เราไม่ได้ขึ้น) นอกจากการขึ้นกระเช้าและชมการแสดงแล้วยังมีอีกหลายที่ให้นักท่องเที่ยวได้ชื่นชมความงามอีกด้วย

การเดินทาง นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มักจะใช้วิธีเหมารถไปกัน เพราะง่ายและสะดวก แต่ค่ารถก็จะแพงหน่อย (ถ้าจะใช้วิธีนี้ แนะนำให้ติดต่อผ่านทางโรงแรม เพราะส่วนใหญ่คนขับรถจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ถ้าติดต่อเองจะลำบากมาก มีหลายแพคเกจให้เลือก)

แต่ด้วยความบังเอิญ เราหาข้อมูลพบว่า มีรถสาย 7 สามารถเดินทางไปที่นี่ได้ โดยขึ้นรถที่ฝั่งตรงข้ามอนุสาวรีย์ท่านเหมา เจ๋อ ตุง หรือเรียกว่า Red Sun Square (Mao Zedong Monument) เราเลยขอถาม Information เพื่อความชัวร์อีกทีว่าไปด้วยวิธีนี้ได้ใช่มั้ย สรุปว่าไปได้ค่ารถคนละ 20 หยวนถูกมาก

เราจะลองไปด้วยวิธีดู โดยที่ก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่า ถ้าไปถึงแล้วจะมีรถกลับลงมาได้รึป่าว แต่ไม่ลองก็ไม่รู้ ลองไปดูก่อนละกัน คิดว่าไปเองแบบนี้น่าจะมันส์กว่าเยอะ เหมารถมันง่ายไปนิด 555

เดินจากเมืองเก่าลี่เจียง มาถึงที่ อนุสาวรีย์ท่านเหมา เจ๋อ ตุง

แล้วเรื่องราวชุลมุนวุ่นวายก็เกิดขึ้น ระหว่างที่เรากำลังเดินหารถสาย 7…

คือเราเจออนุสาวรีย์ท่านเหมาแล้วนะ แต่ไม่แน่ใจว่าต้องขึ้นรถตรงไหน เดินไปป้ายรถเมล์ มองดูที่ป้าย ก็ไม่เห็นว่าจะมีเลข 7 เลยเดาว่าคงจะไม่ได้ขึ้นที่ป้ายนี้แน่ๆ เอาล่ะสิ! แล้วมันต้องขึ้นรถตรงไหนวะเนี่ย?

ระหว่างที่กำลังเดินหาที่ขึ้นรถอยู่นั้น จะมีคนเข้ามาเสนอแพคเกจตลอดทาง แต่ว่า…ในบรรดาที่เข้ามาคุยด้วยเป็น 10 คน ไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษได้แม้แต่คนเดียว เราเลยไม่สนใจมุ่งมั่นที่จะหาสาย 7 ต่อไปให้ได้ เดินปฏิเสธไปตลอดทาง หลายคนที่โดนปฏิเสธ ไม่มีใครตื้อต่อ แต่มีป้าอยู่คนนึง พยายามมาก เดินตามตลอด แล้วก็รัวจีนใส่ตลอดด้วยเหมือนกัน เรายืนยันว่าเราไม่ไป No No No อย่างเดียว จนป้ายอมถอยทัพกลับไป

จากป้ายรถเมล์ เดินย้อนกลับมาใหม่ หันไปเห็นรถตู้คันเล็กๆอยู่ 3-4 คัน มีเลข 7 อยู่ด้วยประกอบกับภาษาจีนเต็มไปหมด คิดว่า ต้องใช่คิวรถตู้นี้แหละ ไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปถามเลย โดยการเอารูปให้ดู แล้วเค้าก็พยักหน้า เป็นสัญญาณตอบรับ

เฮ้ยยยย! เจอแล้วเว้ยยย สาย 7 หาอยู่ตั้งนาน รออะไรล่ะ รีบขึ้นสิ!

อย่าเพิ่งคิดว่าเรื่องจะจบแค่นี้นะ ยังมีเรื่องวุ่นๆกำลังจะเกิดขึ้นตามมาอีก ให้ดูหน้าตารถกันไปก่อน เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังต่อ…

รถสาย 7 กว่าจะหาเจอ ตอนหาข้อมูลบอกว่าเป็นรถบัส ก็เข้าใจว่าคือรถเมล์สิ ถ้าบอกว่าเป็นรถแวนคงจะเจอไปนานละ

นั่งอยู่บนรถได้สักพัก ป้าที่ตื้อเราเมื่อกี้ก็เดินเข้ามาหา (อะไรล่ะป้า ยังไม่จบอีกเหรอเนี่ย) ป้ายื่นโทรศัพท์ให้ คิดว่าคงไปหาคนที่คุยภาษาอังกฤษได้มาคุยด้วย เราก็เลยรับแล้วคุยกันสักพัก แต่ก็คุยกันไม่ค่อยเคลียร์เท่าไหร่ ได้ความว่าเค้าคิดค่ารถไป 100 หยวน กลับ 100 หยวน (แต่เราไม่รู้ว่าราคานี้คือราคาเหมาแล้วหรือราคาต่อคน เพราะพยายามถามเค้าแล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจเราเท่าไหร่ เราเลยยืนยันไม่ไป เพราะคุยกันค่อยไม่รู้เรื่องพยายาม Hard Sell อย่างเดียวเลย)

ระหว่างที่รอรถออก…ซึ่งไม่ออกสักที แล้วก็มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาหา พยายามพูดภาษาอังกฤษแต่ก็พูดได้น้อยมาก ต้องใช้ app แปลภาษาช่วย (โอยยยย…อะไรอีกเนี่ย ยังไม่ลดละอีกเหรอ)

ผู้ชาย : พยายามถามว่า เราจะไปภูเขาหิมะมังกรใช่มั้ย

เรา : ใช่

ผู้ชาย : มันต้องเสียค่าเข้านะ

เรา : รู้แล้ว เดี๋ยวจะไปซื้อตั๋วเองที่นั่นเอง (จะมาบอกทำไมวะเนี่ย งง)

ผู้ชาย : พยายามบอกอีกว่า มันต้องเสียค่าเข้านะ

เรา : รู้แล้ว จะไปซื้อเองที่นั่นไง คุณต้องการอะไร มาบอกทำไมเนี่ย

ป้าที่ตื้อก็เดินกลับมาสมทบ เฮ้ยยยย!! จะมากดดันอะไร ก็บอกว่าไม่ไปไง ไม่ไปไง เข้าใจมั้ย

ผู้ชาย : ถ้าไปกับป้าคนนี้ 100 หยวน (อ๋อ มาช่วยป้านี่เอง)

เรา : ไม่ไป จะไปคันนี้ 20 หยวนเอง โอเคนะ

ชุลมุนวุ่นวายกันอยู่พักใหญ่ ไอ้เราก็สายแข็ง ไม่ไปไหนทั้งนั้น นั่งก้นติดเบาะอยู่ในสาย 7 นี่แหละ จะมารุมยังไงก็ช่าง ไม่สน สักพักมีผู้ชายอีกคนเดินมาเปิดประตูรถข้างหน้า ไม่รู้เป็นใคร (แต่เราเห็นเค้ายืนอยู่แถวนี้นานแล้ว) ถามเค้าว่าเค้าพูดภาษาอังกฤษได้มั้ย เค้าตอบกลับมาว่า Yes!! เฮ้ย! ได้ยินคำว่า Yes!! แล้วดีใจมาก คุยกับเค้าต่อ…

ถามว่าเค้าเป็นคนที่นี่หรือเป็นนักท่องเที่ยว เค้าบอกว่าเค้าเป็นนักท่องเที่ยว ชาวฮ่องกง (ตาเรางี้เป็นประกายขึ้นมาทันที) แสดงว่าภาษาจีนแกต้องได้ แถมอังกฤษแกก็คล่องด้วย รอดแล้วโว้ยยยยยย!!! ลุงแกบอกว่าจะไปที่เดียวกับเรา บอกเราไม่ต้องห่วง เดี๋ยวลุงจะคอย Take Care เราเอง…ใจลุงหล่อมากกกก

แล้วเรื่องวุ่นๆก็จบลงตั้งแต่ลุงฮีโร่คนนี้ขึ้นมา…(ถ้าลุงเข้ามาตั้งแต่แรกเรื่องก็จบไปนานแล้วมั้ยลุง)

ถึงแม้ว่าวันนี้เราจะไม่ได้ขึ้นกระเช้าไปบนภูเขาหิมะมังกรหยก แต่เราก็ยังได้เห็นความงามของภูเขาลูกนี้แบบเต็มตาตลอดทาง และอดไม่ได้จริงๆที่จะต้องขอให้คนขับจอดรถ เพื่อที่จะได้ลงไปถ่ายรูปแบบชัดๆ

ถึงทางเข้าอุทยาน Yulong Snow Mountain National Scenic Area เราจะต้องเสียค่าเข้าคนละ 130 หยวน และค่าเข้าเมืองเก่าอีก 80 หยวนสำหรับคนที่ยังไม่เคยเสีย แต่ถ้าใครเคยเสียแล้วตั้งแต่ตอนอยู่ Lijiang Old Town ก็ใช้ใบนั้นโชว์ให้เค้าดูได้เลย

ภูเขาหิมะมังกรหยก หลายคนเรียกว่า Jade Dragon Snow Mountain แต่ที่หน้าตั๋วเค้าจะเขียนว่า Yulong Snow Mountain (ถ้าเราคุยกับคนแถวนั้นแล้วใช้คำว่า Yulong เค้าจะเข้าใจเรามากกว่าคำว่า Jade Dragon นะ)

เข้ามาภายในอุทยาน พี่คนขับจะแวะให้เราลงไปถ่ายรูปที่บริเวณความสูง 3,100 เมตรจากระดับน้ำทะเล พื้นดินสีน้ำตาล กับแนวต้นไม้สีเขียว ประกอบกับฉากหลังที่งดงามของภูเขาหิมะมังกรหยก ช่างสวยงามเกินคำบรรยายจริงๆ

Impression Lijiang

印象丽江

หลังจากชื่นชมความงามของภูเขาหิมะมังกรหยกในระยะไกลกันไปแล้ว เราจะขยับเข้าไปใกล้กันอีกนิด โดยไปชมการแสดงที่ยิ่งใหญ่อลังการของผู้กำกับชาวจีนชื่อดัง จาง อี้โหมว กับการแสดงชุด Impression Lijiang เวทีการแสดงชุดนี้ใช้ธรรมชาติที่สวยงามอย่างภูเขาหิมะมังกรหยกเป็นฉากหลัง กับนักแสดงอีกหลายชีวิต

วันที่เราไปดู มีการแสดง 2 รอบคือ 11.10 น. และ 13.30 น. ค่าเข้าชมคนละ 248 หยวน (สำหรับรอบการแสดงเราอยากให้ไปสอบถามข้อมูลจาก Information ก่อนที่จะไปจริง ว่ามีรอบกี่โมงบ้าง เพราะเราเคยหาข้อมูลมาก่อนแล้วแต่รอบการแสดงไม่ใช่เวลานี้)

ก่อนที่เราจะลงจากรถ เราพยายามมองรอบๆแถวนั้นว่ามีรถสาธารณะอะไรให้เรากลับเข้าเมืองได้บ้าง ซึ่งมองดูแล้วไม่มีเลย เราพยายามจะคุยกับพี่คนขับว่าให้เค้ารออยู่ที่นี่ได้มั้ย ซึ่งเค้าตอบกลับมาว่า เดี๋ยวเค้าจะรอรับเราอยู่ที่นี่แหละไม่ไปไหน (ใจดีจังอ่ะ เหมือนกับว่าจริงๆแล้วเค้าตั้งใจจะรอรับเราอยู่แล้ว) หลังจากนัดแนะกันเรียบร้อย พี่คนขับอาสาไปซื้อตั๋วค่าเข้าให้ ซื้อเสร็จได้ตั๋วมาก็คอยบอกว่าให้ไปต่อแถวตรงไหนที่คนจะน้อยหน่อยไม่ต้องไปแย่งกับคนอื่นมาก น่ารักจริงๆ (ตั้งแต่อยู่ในจีนมาหลายวัน ได้เจอคนจีนดีๆ มีน้ำใจเยอะมาก)

เข้าคิวด้านหน้ากันสักพัก ถึงเวลาเปิดประตูให้ทุกคนได้เข้าไปชมความงาม และความยิ่งใหญ่ของการแสดงนี้กันแล้ว

การแสดงครั้งนี้จบลงด้วยความประทับใจ ใช้เวลาประมาณ 1 ชม. ช่วงที่เราไปเมื่อปลายเดือนมีนาคมที่ผ่านมา อากาศหนาว แต่แดดก็แรงมากเหมือนกัน ดังนั้นถ้าใครจะไปดูการแสดงนี้ ซึ่งเป็นการแสดงกลางแจ้ง อยากให้เตรียมอุปกรณ์กันแดดกันไปดีๆ ไม่งั้นมีหน้าดำแดงเหมือนชาวทิเบตแน่ๆ

หลังจากดูการแสดงจบ เราอยากไปอีกที่นึงคือ Lan Yue Gu ซึ่งอยู่ภายในอุทยาน เลยคุยกับพี่คนขับว่าช่วยพาไปที่นี่ได้มั้ย เค้าบอกว่าได้แต่ต้องคิดเงินเพิ่มเป็นคนละ 50 หยวนนะ จากปกติถ้ากลับเลยจะคนละ 20 หยวน เราโอเคเพราะเพิ่มอีกแค่คนละ 30 หยวนเองรับได้ (ที่เรายอมตกลงจ่ายเงินเพิ่มนั้น เพราะพี่เค้าดูใจดี มีน้ำใจ ไม่ Hard Sell อะไรเลย เราเลยยินดียอมจ่ายแบบง่ายๆ พร้อมแล้วไปกันเลยพี่ let’s go…

พี่คนขับรถสาย 7

Lan Yue Gu

蓝月谷

 Lan Yue Gu 蓝月谷 หลายคนมักจะเรียกว่า Blue Moon Lake แต่ตอนที่เราถาม Information เค้าเขียนใส่กระดาษมาให้แบบนี้ ซึ่งพอถามว่ามีชื่อเรียกภาษาอังกฤษมั้ย เค้าบอกว่าไม่มี งั้นเราขอเรียกที่นี่ว่า Lan Yue Gu ตามแบบคนที่นี่เรียกแล้วกัน

เมื่อนั่งรถมาถึงบริเวณนี้ เห็นสีของน้ำแล้วอยากจะรีบกระโดดลงจากรถ เพื่อไปสัมผัสความงามแบบใกล้ๆ สายน้ำกับขุนเขาที่ยิ่งใหญ่ ที่ตั้งอยู่ตรงหน้าเราตอนนี้ สวยงามอย่างกับภาพวาด น้ำสีฟ้า ภูเขาสีเขียว น้ำตกขั้นบันไดเล็กๆ กับภูเขาหิมะลูกใหญ่ ทุกอย่างมันดูสวยงามไปหมด

เมื่อสัมผัสความงดงามบริเวณน้ำตกขั้นบันไดเรียบร้อยแล้ว อย่าเพิ่งรีบขึ้นรถกลับนะ เพราะมันไม่ได้มีแค่ฝั่งเดียว ส่วนใหญ่คนที่มาที่นี่จะเดินกันแค่ฝั่งนี้แล้วคิดว่าหมดแล้ว จริงๆยังมีที่เดินไปได้อีก ให้เดินข้ามถนนมาอีกฝั่งนึง แล้วคุณจะต้องอึ้งกับสีของน้ำแน่ๆ น้ำสีฟ้ามาก (เสียงสูงปรี๊ด) สวยมาก สวยมากจริงๆ จะเรียกว่าสีฟ้าอะไรดีล่ะ ฟ้าคราม ฟ้าเทอควอย์ ฟ้าอะไรก็ไม่รู้แหละ รู้แต่ว่ามันสวยมาก

สถานที่สวยงามแบบนี้ ทำให้วันนี้เราได้เห็นคู่รักหลายคู่มาถ่าย Pre-Wedding กันด้วย โรแมนติกน่าดู อากาศหนาวมาก เจ้าสาวไม่หนาวกันบ้างเหรอเนี่ย

เดินต่อมาเรื่อยๆจะเจอน้ำตกขนาดใหญ่ เราตื่นเต้นมากที่ได้เห็นภาพสวยงามแบบนี้ เราไม่เคยเห็นน้ำตกนี้ในรีวิวตอนที่หาข้อมูลมาก่อนเลย อาจจะเป็นเพราะว่าไฮไลท์ของที่นี่คือน้ำตกขั้นบันไดเล็กๆของอีกฝั่งนึงที่เดินผ่านมาแล้วก็ได้ ทำให้เรามองข้ามจุดนี้ไป

ตอนที่เราไปน้ำค่อนข้างแห้ง จนสามารถเดินลงไปถ่ายรูปได้เลย ถ่ายรูปกันเพลินมาก จนพอจะเดินกลับรู้สึกว่าน้ำมันเริ่มขึ้นเยอะ แล้วก็ขึ้นเร็วมาก ดังนั้นถ้าใครจะไปตรงบริเวณนี้ แล้วเจอน้ำแห้งแบบเรา โปรดอย่าชะล่าใจเป็นอันขาด เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือนนะ

 เราใช้เวลาอยู่ที่นี่นานพอสมควร นานจนพอเราเดินกลับมาที่รถ แล้วพี่คนขับไม่อยู่แล้ว เห็นแต่รถจอดอยู่ คิดว่าคงไปเดินตามหาเรา โชคดีที่พี่คนขับฝากบอกรถอีกคันไว้ว่า ถ้าเรามาถึงแล้วให้โทรบอกเค้าด้วย เลยไม่ต้องรอนานไม่งั้นตามหากันไปมาไม่เจอกันสักทีแน่ๆ วันนี้เต็มอิ่มกับธรรมชาติที่งดงามมากๆ ได้เวลาต้องกลับเข้าเมืองกันแล้ว พี่คนขับขับกลับมาส่งที่เดิมบริเวณอนุสาวรีย์ท่านเหมา เจ๋อ ตุง ตั้งแต่เช้าข้าวยังไม่ตกถึงท้อง เพราะมัวชุลมุนวุ่นวายกับเรื่องรถกันอยู่ ดูโชว์เสร็จซื้อไส้กรอกกินกันหิวไปก่อน จนตอนนี้เกือบบ่ายสามแล้ว เดินผ่าน KFC ขอจัดก่อนละกัน แล้วค่อยไปที่อื่นกันต่อ

 Heilongtan Park

黑龙潭公园

กินอิ่มแล้วเดินต่อได้ จุดหมายปลายทางต่อไปของเราคือ สระมังดำ หรือ Black Dragon Pool แต่คนที่นี่เค้าจะเรียกว่า Heilongtan Park 黑龙潭公园 ถ้าหาป้ายบอกทางให้มองหาคำนี้นะ ถ้าหาคำว่า Black Dragon Pool ไม่เจอแน่ๆ ที่นี่อยู่ไม่ไกลจาก Lijiang Old Town ประมาณ 1 กม. สามารถเดินได้สบายๆ ก่อนจะเข้าต้องโชว์ใบค่าเข้าเมืองเก่าให้ดูก่อน (ถ้าไม่มีก็ต้องเสียคนละ 80 หยวน) ที่นี่เป็นสวนสาธารณะที่นักท่องเที่ยวนิยมมากันมาก เนื่องจากมีธรรมชาติที่สวยงามผสมผสานกับสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างลงตัว สระน้ำ ภูเขา หิมะ สะพานข้ามน้ำ และศาลาจีน ถ้าใครมีเวลาเหลือมานั่งเล่นที่นี่ก็เพลินๆดี

Lijiang Old Town

丽江古城

จากสระมังกรดำเราเดินกลับมานั่งเล่นที่เมืองเก่าลี่เจียง นั่งดูคนเดินไปเดินมาเพลินๆ แล้วก็รอเวลาดูการเต้นรำแบบดั้งเดิมของชนเผ่า Naxi ด้วย

ประมาณ 6 โมงเย็น เราเดินไปถามที่ Information ว่าวันนี้จะมี Traditional Dancing กี่โมง และเต้นกันที่ไหน (ต้องมีเรื่องให้เข้ามาคุยกับ Information ทุกวันสิน่า 555 แต่แนะนำเลยนะ มีอะไรถามได้ทุกอย่างให้ข้อมูลดีมากๆ) เค้าบอกว่าจะมีเต้นกันตอน 18.30 น. ตรงนี้แหละ (บริเวณนี้เรียกว่า Square Market)

Square Market ถ่ายไว้ตั้งแต่ตอนเช้าตรู่ ร้านแถวนั้นยังไม่เปิดเลย

Information บริเวณ Square Market ใช้บริการทุกวัน ถ่ายไว้ตั้งแต่เช้ายังไม่เปิด

เราก็นั่งรออยู่สักพักจน 6 โมงครึ่งแล้วก็ยังไม่มีวี่แววของชนเผ่า Naxi เลยเวลามาได้สักพัก จนท. Information ก็รีบวิ่งเข้ามาหาเรา บอกว่าวันนี้บริเวณนี้เค้ายกเลิกไม่เต้นแล้ว แต่มีอีกที่นึงเดี๋ยวเค้าจะพาเราไปเอง (พาเดินไปเลยเหรอเนี่ย คือใส่ใจมาก จริงๆจะปล่อยผ่านไปเลยก็ได้นะ แต่ยังอุตส่าห์จำได้ว่าเราอยากดูการเต้นรำของชนเผ่า Naxi แถมยังพาเดินไปที่ใหม่อีก ถ้ามีให้คะแนนการบริการนะ คะแนนเต็มเท่าไหร่เราให้เท่านั้นเลยจริงๆ ประทับใจมาก)

เดินมาถึงบริเวณใกล้ๆกับกังหันน้ำ ที่เป็นแลนมาร์คของที่นี่ เห็นชนเผ่า Naxi กำลังล้อมวงเต้นรำอยู่กับนักท่องเที่ยวอย่างสนุกสนาน เราขอบคุณ จนท. ที่เดินมาส่ง ทำให้เราไม่พลาดที่จะได้ดูการเต้นรำพื้นเมืองแบบนี้ และเราก็อดไม่ได้ที่จะเข้าร่วมวงไปเต้นกับเค้าด้วย ^^

คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่เราจะอยู่ที่ลี่เจียงกัน ขอปิดท้ายวันนี้และตอนนี้ด้วยการเดินไปหาของกินก่อนเข้าที่พัก เพื่อพักผ่อนและเตรียมตัวเดินทางกันต่อพรุ่งนี้เช้า

พรุ่งนี้เราต้องนั่งรถต่อไปอีกประมาณ 4 ชม. เพื่อไปสัมผัสดินแดนในฝันของใครหลายๆคน แล้วพบกันใหม่ที่ “แชงกรีล่า”

The post เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP3 : Impression Lijiang appeared first on .

ใครที่ยังไม่ได้อ่านตอนแรก แวะไปดูที่นี่ได้เลย >>> เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP1

— DAY 2 —

Lijiang 丽江 ลี่เจียง

Baisha Village 白沙村 – Shuhe Old Town 束河古镇 – Lijiang Old Town 丽江古城

เรามีเวลาอยู่ ลี่เจียง อีก 2 วันเต็มๆ ไฮไลท์ของที่นี่ ที่ใครๆต้องไปคือ ภูเขาหิมะมังกรหยก ขึ้นไปชมความงามบนยอดเขาที่ระดับความสูงเกินกว่า 4,500 เมตรจากระดับน้ำทะเล อากาศด้านบนเบาบาง มีโอกาสที่จะเกิดอาการแพ้ความสูงได้ง่ายๆ เราเลยวางแผนที่จะสร้างความคุ้นเคยให้กับร่างกายก่อน โดยที่วันนี้เราจะอยู่ที่ราบกันทั้งหมด เพื่อปรับตัวให้คุ้นชินแล้วพรุ่งนี้ค่อยไต่ระดับความสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

ตื่นเช้ามาเพิ่งจะได้เห็นบรรยากาศของ Hostel ที่ตัวเองพักชัดๆ ว่ามันน่ารักมาก เหมือนอยู่ในหนังจีนกำลังภายใน มีที่นั่งเล่นอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยห้องพักที่ซ่อนตัวอยู่ในอาคารรูปทรงโบราณ

Yiliu Hostel ตั้งอยู่บนถนน Qiyi Street ใน Lijiang Old Town คนจีนจะออกเสียงว่า ลี่เจียง กู่เฉิง

เราชื่นชมกับบรรยากาศของโรงแรมสักพัก แล้วตั้งใจเดินออกไปหาอะไรกินกันก่อนที่จะไปยังจุดหมายแรกคือ Baisha Village พอก้าวเท้าออกมา มองไปฝั่งตรงข้าม ก็เห็นร้านอาหารเปิดอยู่แต่เช้า ประตูบานเฟี้ยมโบราณที่ยังเปิดไม่ครบทุกบาน กับโต๊ะไม้ในร้านเพียงไม่กี่โต๊ะ มุมขายอาหารหน้าร้านที่มีไม่มากนัก แต่แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับมื้อเช้าของเราในวันนี้ เมนูง่ายๆ น้ำเต้าหู้ กับปาท่องโก๋ ซาลาเปา และไข่ต้มใบชา (ใบชารึป่าวไม่แน่ใจ) บอกได้คำเดียวว่า ฟินนนนน!!! มากกกก

อ่อลืมบอกไป น้ำเต้าหู้เค้าจะใส่ชามเล็กมาให้ แต่ไม่มีช้อนมาด้วย คาดว่าเค้าจะใช้วิธียกซดกันนะ กินอิ่มสบายท้อง ทีนี้ก็ได้เวลาออกไปเที่ยวเมืองเก่ากันแล้ว กว่าจะเดินออกจากเมืองเก่าลี่เจียงไปขึ้นรถได้ เราใช้เวลาพอสมควร ทั้งๆที่ก็ไม่ได้ไกลเท่าไหร่นะ เดินไปไม่กี่ก้าว ก็เป็นอันต้องหยุดถ่ายรูปตลอด เห็นอะไรก็แปลกตา สวยไปหมด ตั้งแต่ซอยในโรงแรม ไปจนถึงป้ายรถเมล์ เมืองเก่ายามเช้าแบบนี้ บรรดาร้านรวงต่างๆยังไม่เปิดมากนัก คนยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แต่จะมีคนคอยเดินเข้ามาเสนอแพคเกจไปเที่ยวอยู่เรื่อยๆ ตลอดทาง แต่ส่วนใหญ่จะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้นะ

ระหว่างที่เราเดินๆหยุดๆ ก็เจอ Tourist Information ตอนที่ถามทางไปโรงแรมเมื่อคืนนี้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะไป Baisha Village โดยการนั่ง Taxi ไป เพราะเราไม่รู้ว่ามีรถเมล์สายไหนผ่านบ้าง แต่เห็น Information เค้าเปิดแล้วเราเลยเข้าไปคุยด้วยดีกว่า เข้าไปถามสายรถเมล์ที่ไป Baisha Village ได้ความว่าให้นั่งสาย 6 ไปคนละ 1 หยวนเอง ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึง (เราเดาว่าถ้านั่ง Taxi น่าจะไม่ต่ำกว่า 30-40 หยวน นั่งรถเมล์ไปนี่แหละ Local ดี) เดินไปถึงทางเข้าเมืองเก่า ใกล้ๆกับกังหัน จะเจอที่เก็บเงินค่าเข้าเมืองเก่า คนละ 80 หยวน (ต้องเก็บไว้ให้ดีๆเลย อันนี้ต้องใช้หลายที่)

Baisha Village – 白沙村

จากเมืองเก่าลี่เจียง ไป Baisha Village ให้ขึ้นรถเมล์สาย 6 จะถึงเลย ก่อนขึ้นเราเอาภาษาจีนที่เตรียมมาโชว์ให้คนขับดูว่าไปที่นี่ใช่มั้ย? คนขับพยักหน้า เป็นอันว่าใช่ละ รีบขึ้นแล้วจ่ายเงิน วิธีการจ่ายเงินก็ไม่ยาก เตรียมเงิน 1 หยวนให้พอดี หย่อนลงในกล่องข้างคนขับ แล้วก็ไปหาที่นั่งได้ (แต่…เรายืนตลอดทาง ไม่มีที่นั่งคนเพียบเลย)

ผ่านด่านแรก ขึ้นรถเมล์ถูกสาย ด่านต่อไปนี่สิ สำคัญกว่า คือไม่รู้ว่าจะต้องลงตรงไหน คนในรถก็เยอะ จะเดินไปบอกให้คนขับช่วยบอกเราหน่อยถ้าถึงแล้ว คนก็เยอะเกิน เอาเป็นว่ายืนไปเรื่อยๆ ก่อนละกัน มีรูปด้านหน้าหมู่บ้านเซฟมาด้วย ที่ไหนดูเป็นชุมชนดูเหมือนในรูปก็ลงตรงนั้นแหละ…

ผ่านไปหลายนาที รถขับออกนอกเมืองไกลไปเรื่อยๆ เริ่มสงสัยว่า เรายังไม่เลยป้ายใช่มั้ยวะเนี่ย? ต้องหาวิธีถามเพื่อความชัวร์ซะหน่อยละ มองซ้ายมองขวาหาคนท้องถิ่น ที่ดูท่าทางจะพูดอังกฤษได้บ้าง…ซ้าย ขวา หน้า หลัง สแกนรอบตัว…ความเป็นไปได้ที่จะมีคนพูดอังกฤษได้นั้น ประเมินจากสายตาแล้วคือ ไม่มีเลย 55555

เวลาเราไปต่างถิ่น เราจะท่องไว้ว่า ต้องหัดสังเกตุให้มากขึ้น เมื่อเรายืนอยู่บนรถมองเห็นคนข้างหน้าใส่ชุดชนเผ่า เหมือนในรูปที่เซฟมา เดาว่าเค้าต้องลงที่เดียวกับเราแน่ๆ เราเลยสะกิดเค้าเบาๆ กลัวเค้าตกใจ (ยิ่งสะกิดเบายิ่งตกใจป่าววะ) แล้วงัดโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ภาษาจีนให้ดู แล้วเค้าก็ชี้ไปข้างหน้า แสดงว่ายังไม่ถึง โอเคโล่ง! เดี๋ยวถ้าถึงเค้าคงบอกเรามั้ง (คิดเอาเองล้วนๆ)

หลังจากยืนอยู่บนรถประมาณครึ่งชั่วโมง ป้าชนเผ่าหันมาบอกให้เราลงตรงนี้ อ้าว! ป้าไม่ลงด้วยกันรึ นึกว่าจะลงที่เดียวกันซะอีก ดีนะที่ถามก่อนไม่งั้นกะว่าจะกระโดดลงรถพร้อมป้าแล้ว แบบว่าป้าไปไหนเราไปด้วย

ลงจากรถเมล์ เดินมาทางป้าย Baisha Murals จะเจอทางเข้าหมู่บ้าน ทางเข้าหมู่บ้านมี 2 ทางแบบเสียค่าเข้ากับไม่เสีย ถ้าเข้าทางเดียวกับเราจะต้องเสียค่าเข้าคนละ 30 หยวน (ถ้าใครยังไม่ได้เสียค่าเข้าเมืองเก่า ก็ต้องจ่ายเพิ่มอีกคนละ 80 หยวน) แล้วต่างกันยังไง ระหว่างเสียกับไม่เสีย คือ ถ้าเข้าทางนี้เราจะได้ชมภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีอายุกว่า 300 ปี ตั้งแต่ต้นราชวงศ์หมิงถึงราชวงศ์ชิง ถ้าเข้าอีกทางก็จะเข้ามาชมจิตรกรรมนี้ไม่ได้

เราสามารถมองเห็นภูเขาหิมะมังกรหยก จากหมู่บ้านนี้ได้แบบใกล้ๆเลย

บรรยากาศเงียบสงบ แทบไม่มีนักท่องเที่ยว

มีดอกไม้ที่เริ่มผลิดอกให้เห็นประปราย

ทางเข้า Dabaoji Palace เพื่อเข้าไปชมภาพจิตรกรรมที่มีอายุยาวนานกว่า 300 ปี

หลังจากชื่นชมกับงานศิลปะที่หาดูได้ยากแล้ว เราจะเดินไปดูบรรยากาศภายในหมู่บ้านกันต่อ เดินชมวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชนเผ่า Naxi ในหมู่บ้านแห่งนี้กัน… จากภาพจิตรกรรม เดินไม่ไกลจะพบกับตรอกเล็กๆที่มีร้านขายของพื้นเมืองและของที่ระลึกวางเรียงรายตลอดสองข้างทาง

ประตูทางเข้าตรอกนี้เป็นเขตกั้นระหว่างคนที่เสียกับไม่เสียค่าเข้า คือถ้าคนที่เดินมาจากทางที่ไม่เสียเงิน จะมาสุดได้แค่ประตูนี้เท่านั้น

ออกจากตรอกเล็กๆมา เราจะเริ่มได้เห็นบ้านเรือนของผู้คนในหมู่บ้าน รวมถึงร้านค้าต่างๆมากขึ้น บรรยากาศภายในหมู่บ้านค่อนข้างเงียบสงบ ผู้คนใช้ชีวิตกันแบบช้าๆ ดูไม่ได้รีบร้อนอะไร นักท่องเที่ยวเริ่มมีให้เห็นบ้าง แต่ก็ค่อนข้างบางตา ต่างกับในลี่เจียงเมืองเก่า ที่มีนักท่องเที่ยวจากทั่วสารทิศนิยมไปกัน ซึ่งแพลนเราวันนี้ จะกลับไปสำรวจลี่เจียงเมืองเก่าในช่วงเย็น ตอนนี้เราขอดื่มด่ำกับชุมชนเก่าๆที่เงียบสงบแห่งนี้ก่อน

ระหว่างที่เรากำลังเดินชมหมู่บ้าน และถ่ายรูปอย่างเพลิดเพลิน ป้าชนเผ่า Naxi คนนึงเดินเข้ามาหา

ป้าชนเผ่า Naxi : ถ่ายรูปมั้ย 5 หยวน

เรา : แหม่ป้า!! มี 4 หยวนอ่ะ ได้มั้ย?

ป้าชนเผ่า Naxi : ก็ได้ๆ

เรา : เอ้าถ่ายก็ถ่าย 4 หยวนเอง ก็ถือว่าช่วยแกไป

ปกติชนเผ่า Naxi ส่วนใหญ่เป็นคนขี้อายไม่ค่อยชอบให้ถ่ายรูป ขอถ่ายก็ไม่ค่อยให้ถ่าย เจอป้าแกเสนอตัว เลยถ่ายซะหน่อย เอากล้องใหญ่ถ่ายเสร็จ เซลฟี่หน่อยดีกว่า ป้ามาถ่ายด้วยกัน มองตรงนี้นะ แชะ!!!

เรา : ควักตังค์ให้ 4 หยวน

ป้าชนเผ่า Naxi : ชี้ไม้ชี้มือมาที่เรา 2 คน กับกล้อง 2 ตัว (ตัวใหญ่ตัวนึงกับ gopro ที่เอามาเซลฟี่) ประมาณว่าถ่ายคนละกล้องใช่มั้ย เอามาเลยคนละ 4 หยวน!!

เรา : ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาด้วยกัน 4 หยวนสิป้า

ป้าชนเผ่า Naxi : ป้าทำท่าไม่ยอม

เรา : ควักเหรียญเจออีก 1 หยวน เลยบอกว่า 5 หยวนละกัน ok มะ หยวน หยวน น่า

ป้าชนเผ่า Naxi : ก็ดะ

คุณป้า 5 หยวน เราขอมอบชื่อนี้ให้กับป้านะ ชื่อนี้เหมาะกับป้ามาก

หลังจากแยกย้ายกับป้า 5 หยวนเรียบร้อย เราก็เดินสำรวจหมู่บ้านต่อ ระหว่างทางเจอหมาหน้าตาตลก เลยเข้าไปเล่นกับมันแป๊บนึง แล้วเดินต่อ ก็ไปเจออีกตัวไม่รู้ไปตกโคลนที่ไหนมา หมาที่นี่อย่างที่บอกหน้าตาตลก หน้าตาเหมือนกันมีแต่หมาหน้าสั้น 5555

เดินไปเรื่อยๆ หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ไม่นานเราก็เดินมาเจอกับทางเข้าที่ไม่ต้องเสียเงินค่าเข้า และในที่สุดก็ได้รู้ว่ามันอยู่ตรงไหน เอาจริงๆ ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะเสียเงิน 30 หยวนแล้วไปดูภาพจิตรกรรมหรอก แต่คือเราหาทางเข้าอีกทางที่ไม่ต้องเสียเงินไม่เจอ 5555

นี่คือหน้าตาทางเข้าที่ไม่ต้องเสียเงิน ถ้าจะเข้าทางนี้เมื่อลงจากรถเมล์ให้หันหน้าเข้าถนนแล้วเดินไปทางซ้าย ถ้าเดินไปทางขวาแบบเราคือทางที่จะดูภาพจิตรกรรม…จาก Baisha Village เราจะไป Shuhe Old Town กันต่อ รู้มาว่าต้องนั่งสาย 6 พอสาย 6 มาเราเลยเอาชื่อ Shuhe Old Town ภาษาจีนให้คนขับดู เค้าส่ายหน้าว่าไม่ไป งงเลยดิทีนี้ เอางัยดี เจอป้าร้านขายถั่วข้างป้ายรถเมล์ เลยเข้าไปถาม ป้าแกบอกให้นั่งรอตรงนี้นะ เราคิดว่าคงเหมือนเดิม พอรถเมล์มาคงบอกให้เราขึ้นรถเองแหละ แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มีรถเมล์สาย 6 มา ป้าบอกให้ขึ้นคันนี้ เราก็เอ๊ะ! คันที่แล้วก็สาย 6 เค้าบอกไม่ไปนี่หว่า แต่เราดูดีดีอีกที เห็นว่าเป็นสาย 6A เราถึงกับร้องอ๋อ!! แบบนี้นี่เอง 6A นะ ค่ารถคนละ 1 หยวนเหมือนเดิม

Shuhe Old Town – 束河古镇

ถึง Shuhe Old Town ใช้วิธีการเดิม ถามคนบนรถว่าต้องลงตรงไหน ดีที่คนนั้นลงที่เดียวกัน แล้วก็บอกว่าให้เข้าทางนี้นะ เราก็เข้าตามที่เค้าบอก จากที่หาข้อมูลมา ที่นี่ต้องเสียค่าเข้าเมืองเก่าคนละ 50 หยวน แต่เดินเข้าไปสักพักเราไม่เห็นว่าจะมีที่จ่ายเงินตรงไหน เราเลยเดาว่าที่เค้าบอกให้เราเข้าทางนี้ เพราะทางนี้ต้องไม่เสียเงินค่าเข้าแน่ๆเลย

Shuhe Old Town อยู่ห่างจาก Lijiang Old Town ประมาณ 4 กม. ขนาดของเมืองดูแล้วน่าจะเล็กกว่าลี่เจียงเมืองเก่า ปริมาณนักท่องเที่ยวก็ไม่มากเท่าไหร่ ถ้าใครไม่ชอบคนเยอะ อยากหลีกหนีความวุ่นวาย ความคึกคักน้อยหน่อย แต่ก็ยังอยากซึมซับบรรยากาศของเมืองเก่าอยู่ แนะนำให้มาพักที่นี่ได้ มีที่พักให้เลือกหลายที่อยู่เหมือนกัน แต่การเดินทางอาจไม่สะดวกสบายเท่าลี่เจียงเมืองเก่าเท่าไรนัก

ซอยข้างป้ายสีเหลืองนั่น คือทางเข้าที่เราเข้าไป

มาถึง Shuhe Old Town ท้องร้องพอดี ขอหาอะไรกินก่อนดีกว่า เดินหาร้านที่มีเมนูรูปภาพ เพราะถ้ามีแต่ภาษาจีนอย่างเดียวมีหวังไม่ได้กินแน่ จนมาเจอร้านนี้ มันคืออะไรบ้างไม่รู้ แต่ที่รู้คือเยอะมาก แล้วก็อร่อยด้วย

อิ่มแล้วเดินต่อได้…Shuhe Old Town ตอนแรกไม่รู้ว่าต้องออกเสียงยังไง ชู่เหอ กู่เฉิง รึป่าว? ไม่แน่ใจ (กู่เฉิง แปลว่า เมืองเก่า) แต่เวลาถามใครแล้วออกเสียง ชู่เหอ โดนทำหน้างงใส่กลับมาตลอด จริงๆแล้วเค้าต้องออกเสียงว่า ชู่เค่อ กู่เฉิง นะ บรรยากาศที่นี่ ก็คล้ายๆกับที่ลี่เจียงเมืองเก่า แต่คนน้อยกว่า ร้านค้าน้อยกว่า เงียบสงบมากกว่า ได้เห็นวิถีความเป็นอยู่ของคนที่นี่มากกว่า ไปดูบรรยากาศกัน

เด็กน้อยที่หน้าตาออกไปทางทิเบตคนนี้ กำลังช่วยซ่อมทางเมืองเก่าอยู่ ^^

รถขายผลไม้ในเมืองเก่า

 Lijiang Old Town 丽江古城

แพลนของเราวันนี้ คือการอยู่บนที่ราบ ก่อนจะไปไต่ระดับความสูงที่ ภูเขาหิมะมังกรหยก ในวันพรุ่งนี้ ทั้งวันจะไปชื่นชมเมืองเก่าอย่างเดียว เราพักที่ Lijiang Old Town แต่เลือกจะออกไปเมืองเก่าที่อื่นก่อน ไปที่ไกลๆก่อน แล้วค่อยกลับมา Lijiang Old Town เพราะอยากจะชมวิวทะเลหลังคาเมืองเก่ายามเย็น สัมผัสสีสันและความคึกคักยามค่ำคืน

จาก Shuhe Old Town เรานั่งรถเมล์สายเดิมกลับมา คือ สาย 6A ยามเย็นของเมืองเก่าลี่เจียง คึกคักมาก ทั้งคน ทั้งร้านค้าเยอะไปหมด แต่เดินไปเรื่อยๆสังเกตุได้ว่าร้านจะเริ่มซ้ำๆละ คือขายของเหมือนกัน เอกลักษณ์อย่างนึงของที่นี่ คือทุกตรอกซอกซอยของลี่เจียง จะมีร้านขายกลอง แต่ไม่ใช่ว่าจะเอากลองมาวางขายเฉยๆเท่านั้นนะ จะมีสาวๆมานั่งตีกลองให้ฟังด้วย เปิดเพลงไปด้วยตีกลองไปด้วย ทุกร้าน ทุกซอยจะเล่นเพลงเดียวกันหมด เดินไปไม่นานเดี๋ยวก็ฮัมเพลงตามได้ เพลงอื่นก็มีอ่ะนะ แต่มันจะมีอยู่เพลงนึงที่ฮิตมากได้ยินตลอดทาง จนเราก็อดถามไม่ได้ว่า ชื่อเพลงอะไร ถามไปถามมาได้ซื้อแผ่นกลับมาฟังด้วยเลย ถ้าใครไปช่วงเดียวกับเรา ช่วงปลายเดือนมีนาคม คงได้ยินเพลงฮิตเพลงเดียวกัน ชื่อเพลง เฉียว เป่า เป

เดินชมบรรยากาศเมืองโบาณยามเย็น กับอากาศเย็นๆ เคล้าเสียงเพลงจากกลองตลอดทาง…

ตกเย็นตั้งใจจะไปดูวิวทะเลหลังคา ของเมืองเก่าลี่เจียง ที่ Lion Hill Scenic Area เสียค่าเข้าคนละ 50 หยวน ถ้าขึ้น Wangu Tower ด้วยเสียค่าขึ้นอีกคนละ 15 หยวน (อันนี้คือที่หาข้อมูลไว้ก่อนไป) เอาเข้าจริงเราไม่ได้ไปดูที่นี่ เพราะระหว่างทางที่ไปดูวิว เราเจอร้านอาหารและเครื่องดื่มอยู่หลายร้าน สามารถมองเห็นวิวทะเลหลังคาได้เหมือนกัน ลองเข้าไปดูบรรยากาศภายในร้าน โอ้โห! ชิลมาก สวยมาก เราเลยเลือกที่จะนั่งตามร้านแบบนี้ดีกว่า เอาเงินค่าเข้ามาจ่ายเป็นค่าน้ำแทน ได้นั่งชมวิว จิบชากาแฟไปเพลินๆ

พระอาทิตย์ตกดิน จากที่นั่งกันอยู่ชิลๆ เริ่มไม่ค่อยชิลละ เพราะอากาศเย็นและลมก็แรงมาก ถ้านั่งนานกว่านี้มีหวังไข้ขึ้นแน่ จ่ายตังค์แล้วไปเดินที่อื่นต่อดีกว่า อ่อ! ให้ข้อมูลไว้นิด เผื่อใครลังเลว่าจะไปที่จุดชมวิวหรือนั่งตามร้านดี เราสั่งชาเขียว 1 ขวด กับ โค๊กอีก 1 กระป๋อง ทั้งหมด 90 หยวนนะ ไปเดินชมเมืองเก่ายามค่ำคืนกันต่อดีกว่า

หลังจากเดินชมสีสันยามค่ำคืน ก่อนจะกลับที่พัก เราแวะไปถามข้อมูลสำหรับพรุ่งนี้ที่ Tourist Information ซะหน่อย ว่าถ้าจะไปภูเขาหิมะมังกรหยก จะไปยังไงดี คือจริงๆก็หาข้อมูลมาแล้วแหละ แต่เผื่อได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมจากที่รู้มา และแล้วก็แจ๊คพอต!!!!!! Information บอกว่า

พรุ่งนี้กระเช้าที่จะขึ้นภูเขาหิมะมังกรหยก ปิด!!!!! และที่น่าช้ำใจยิ่งไปกว่านั้น เค้าบอกว่าปิดพรุ่งนี้แค่วันเดียวด้วย

เฮ้ยยยยยยยย…คือเรามีเวลาอยู่ลี่เจียงพรุ่งนี้อีกวันเดียวเองไง แล้วภูเขาหิมะมังกรหยก ก็คือไฮไลท์ของที่นี่ไง ตั้งใจมาที่นี่มากไง คืออะไร ตอนนั้นสตั้นไป 3 วิ ไม่สิ 3 วิน่าจะน้อยไปเอาเป็นว่านานกว่านั้น ทำอะไรไม่ได้คิดซะว่า สงสัยจักรวาลคงกำลังจัดระเบียบให้เรากลับมาที่นี่ใหม่อีกครั้งมั้ง 555 ยืนคุยกับ Information อยู่นาน ให้เค้าแนะนำว่า แล้วพรุ่งนี้เราจะไปไหนดี มีที่ไหนแนะนำมั้ย?

สีสันของการเดินทาง คือการที่ได้เจอกับอะไรที่คาดไม่ถึงแบบนี้แหละ

หลังโดนหักอกไม่ได้ขึ้นยอดเขาหิมะมังกรหยก ตอนต่อไปมาติดตามกันว่าเราจะได้ไปที่ไหนบ้าง

The post เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP2 : หลงเสน่ห์ 3 เมืองเก่าลี่เจียง appeared first on .

มือลั่น!! รู้ตัวอีกทีจ่ายเงินค่าตั๋วคุนหมิงไปเรียบร้อยแล้ว

ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการที่มือลั่นครั้งนี้ จะทำให้เราได้พบกับความประทับใจ ความสุขสนุกตื่นเต้น มิตรภาพดีๆที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง ความสวยงามยิ่งใหญ่จนไม่รู้จะบรรยายยังไงให้เห็นภาพได้หมด กับเส้นทางที่ขอเรียกว่าดินแดนมหัศจรรย์ เพราะมันทำให้เรามหัศจรรย์ใจมากๆ จากเดิมเราเคยมองจีนในด้านที่ไม่ค่อยดีงามเท่าไหร่นักเพราะสื่อต่างๆพากันประโคมข่าวให้เราคิดไปแบบนั้น แต่เมื่อได้ไปสัมผัสจริงๆต้องบอกว่ามันพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ จนทำให้เราหลงรักประเทศนี้และอยากกลับไปเส้นทางนี้อีก เส้นทางสู่แชงกรีล่า มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน

เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า 

— DAY 0 —

โปร 0 บาทของแอร์เอเชียมาให้เห็นอยู่ตรงหน้า จะไม่ให้กดเข้าไปดูได้ยังไง ไปไหนดี..ไปไหนดี..ไปไหนดี.. ในหัวตอนนั้นมีแต่ประโยคนี้วนไปวนมาอยู่ตลอด เข้าไปดูมันแทบทุกประเทศ จนกดเข้าไปดูที่คุนหมิง เลือกวัน ดูราคา เฮ้ย! โคตรถูก ไปกลับคนละ 1,380 บาทเอง ช้าไม่ได้ต้องรีบแล้ว

คุนหมิง มีอะไรให้ไปบ้าง แล้วควรไปกี่วัน ตอนนั้นไม่รู้เลยในหัวว่างเปล่ามาก จะให้แวะไปหาข้อมูลก่อนแล้วค่อยกลับมาจอง ก็ไม่ชัวร์ว่าจะเข้ามาจองได้อีกรึป่าว (หลายคนคงรู้ถึงความยากเย็นของการจองโปร 0 บาทอยู่แล้ว) งั้นจองไปก่อนแล้วกัน 6 วันน่าจะพอมั้ง…ติ๊ง! ไม่นานเสียงเตือนจากโทรศัพท์ก็ดังขึ้น Booking ที่จองไว้ ตอนนี้มาอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว

มาถึงขั้นตอนการวางแผน คุนหมิงมีอะไร ต้องไปไหนบ้าง ค้นไปค้นมาได้ความว่า เส้นทางส่วนใหญ่ที่มักจะไปกันคือ คุนหมิง-ต้าลี่-ลี่เจียง ถ้ามีเวลาหน่อยก็ไปต่อที่แชงกรีล่า…สำหรับ 6 วันที่เราจองไป ถ้าอยากจะไปให้ครบ พูดได้คำเดียวว่าหมดสิทธิ์! เพราะแต่ละที่ต้องใช้เวลาเดินทางพอสมควร หรือถ้าจะดันทุลังไปให้ครบ มันก็จะกลายเป็นชะโงกทัวร์ขึ้นมาทันที

…งั้นต้องเลือกก่อนว่าจะไปไหนบ้างจะได้วางแผนถูก ด้วยข้อมูลอันน้อยนิดที่สามารถหาได้ เราตัดสินใจตัดต้าลี่ออกเหลือ คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า เท่านั้น ข้อมูลการเดินทางอย่างที่บอกไป ว่ามีน้อยมาก ถ้ามีก็ไม่ค่อยอัพเดทเพราะเขียนไว้นานแล้ว เราพยายามหาข้อมูลทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ภาษาจีนแล้วใช้ google translate ช่วยแปล เพื่อจะได้วางแผนให้ทริปนี้ลงตัวที่สุด

….เราต้องมีข้อมูลมากพอเพื่อที่จะเอาตัวรอดให้ได้….

….ในเมืองที่ไม่พูดภาษาอังกฤษและภาษาจีนของเรามีค่าเท่ากับศูนย์….

— DAY1 — 

BKK-Kunming-Lijiang

ดอนเมือง-คุนหมิง-ลี่เจียง

เริ่มออกเดินทางจากดอนเมืองสู่คุนหมิง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยสายการบิน AirAsia ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง (เวลาจีนเร็วกว่าไทย 1 ชม.) จริงๆเราควรจะถึงคุนหมิงตอน 12.30 น. แต่กัปตันคงอยากให้ถึงเร็ว เลยมาถึงก่อนเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง เดิมทีเราไม่ได้วางแผนเข้าเมืองคุนหมิง เพราะตอนเย็น 16.00 น. ต้องเตรียมเช็คอินบินไปลี่เจียงต่อ คิดว่ากว่าจะผ่านด่านตม. คนน่าจะเยอะ รอกระเป๋า กินข้าวอีก พอดีแหละมีเวลาเหลือนิดหน่อยก็นั่งเล่นไป แป๊บๆเดี๋ยวก็ถึงเวลาเช็คอินขึ้นเครื่องไปลี่เจียงแล้ว ดังนั้น ข้อมูลคุนหมิงเลยไม่ได้หามาด้วย แต่พอมาถึงเร็วกว่าเดิมครึ่งชั่วโมงเท่านั้นแหละ เริ่มคิดอยากจะเปลี่ยนแผนแวะเข้าเมืองคุนหมิงซะหน่อยดีกว่า ไหนๆก็มาแล้ว (จริงๆก็แค่ครึ่งชม.เองนะ ถึงขั้นทำให้แผนเปลี่ยนได้เลยเหรอวะเนี่ย)

บริเวณรอกระเป๋าจะมี Yunnan Travel Information อยู่ด้วย สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่นี่ได้เลย

ผ่านด่านตม. หยิบกระเป๋าที่สายพานแล้วเดินออกมาหาทางเข้าเมือง มีคนเดินมาเสนอพาเข้าเมืองเพียบ ทุกคนล้วนพูดใส่เราเป็นภาษาจีน ยังไม่ทันได้ตั้งตัว รัวใส่มาเป็นชุด เราทำอะไรไม่ได้มากนอกจากพูดสวนกลับไป Sorry. I can’t speak Chinese. พูดกับเราเป็นภาษาอังกฤษหน่อย Please!!!!!

หลังจากพูดภาษาอังกฤษใส่ไปหลายคน ป้าคนนึงก็กวักมือเรียกชายอีกคนมาหา แล้วก็พูดภาษาอังกฤษใส่เรา โอ้ว!! นี่มันเสียงสวรรค์ชัดๆ (แต่ขอบอกว่าสำเนียงฟังยากมาก แต่เอาเถอะยังดีกว่าโดนรัวจีนใส่เต็มๆนะ)

เริ่มเปิดฉากการขาย พยายามโชว์รูปให้ดู ว่าจะพาไปที่นู่นนั่นนี่ เอานิ้วไถๆ หน้าจอโทรศัพท์ให้ดู เรารีบติดเบรคให้เค้าก่อน บอกเงื่อนไขว่าเราต้องกลับมาที่นี่ตอน 4 โมงเย็นนะ มีเวลาไม่มากอยากจะพาไปไหนว่ามาเลย…เริ่มเปิดฉากการขายอีกครั้ง…เอารูปนกให้ดูบอกว่าจะพาไปดูนกอะไรสักอย่างริมทะเลสาป เราไม่อยากไปบอก Thailand ก็มี (คิดเอาเองว่าอารมณ์คงจะประมาณบางปูมั้ง)

เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา…เอางี้ละกันบนเครื่องเราคุยกับพี่ที่นั่งข้างๆเค้าแนะนำว่าถ้ามีเวลาให้ไปวัดหยวนทง บอกว่าสวย เราคิดแล้วว่าจะไปที่นี่แหละ แล้วพาขับรถดูบรรยากาศในเมืองก็พอ เท่าไหร่? ป้ากดตัวเลขให้ดู 500 แม่เจ้า!! 500 เวลาที่เรามีประมาณ 3 ชม.ป้าจะคิดเรา 500 หยวนเลยเหรอ (เรทที่แลกไปตอนนั้น 5.36) คิดเป็นเงินไทยก็ 2,680 บาท ไม่ล่ะป้า แพงไป เดินเล่นอยู่สนามบิน หาข้าวกินก็ได้

ไม่นานป้ากดตัวเลขมาใหม่ 400 เฮ้ย!ป้าลดเร็วมาก เริ่มลังเล…แต่คิดว่ายังแพงอยู่ดี เลยบอกไม่ไป ชายที่มาช่วยคุยภาษาอังกฤษให้ ดูทีท่าเราแล้วคงไม่ไปแน่ๆ เลยโบกมือลาป้า แล้วคงบอกว่า ช่วยได้แค่นี้แหละนะ บาย!! แล้วเดินจากไป เราก็เตรียมแยกย้าย แต่ป้ายังไม่ยอมลดละ เดินตามแล้วกดเลขใหม่เหลือ 350 โอเคมั้ย?…ป้าแกพยายามมาก สุดท้ายเราใจอ่อนตอบ OK กลับไป (นี่เห็นถึงความพยายามของป้าหรอกนะ เอาวะ! ไหนๆมาแล้วแวะดูเมืองสักหน่อย ถึงแม้ว่าในใจเราก็ยังรู้สึกว่ามันแพงอยู่ดี)

แต่เดี๋ยวนะ นี่เราต้องไปด้วยกัน ทั้งๆที่คุยกันไม่รู้เรื่องแบบนี้ใช่มั้ย ???

เพื่อความชัวร์เราอยากบอกป้าอีกครั้งว่า ต้องกลับมาที่สนามบินตอนสี่โมงเย็นนะ พยายามบอกแต่ป้าแกดูเหมือนไม่ค่อยเข้าใจ เราเลยลองใช้ google translate กดให้ฟัง ลุ้นอยู่ว่าป้าจะเข้าใจมั้ย หลังจากฟังจบ ป้าพยักหน้าเป็นสัญญาณบอกว่าเค้าเข้าใจแล้ว ตอนนั้นเสียงเฮลั่นรถ คิดว่ารอดตายแล้วเรา google translate ช่วยได้ ระหว่างทางป้าพยายามคุยกับเรา บอกว่านี่คืออะไร นั่นคืออะไร แต่ป้าพูดยาวมาก เราไม่เข้าใจจริงๆ จนมาถึงที่หมายแรก วัดหยวนทง ก่อนลงจากรถนัดแนะเวลากันเรียบร้อย

Yuangtong Temple

วัดหยวนทง

จากสนามบินใช้เวลาประมาณ 30 นาทีถึงวัดหยวนทง เราขออยู่ที่นี่ 1 ชม. เสียค่าเข้าคนละ 6 หยวน วัดนี้สวยมาก เดินเข้ามาเจอดอกไม้สีชมพูกำลังบานสะพรั่ง แต่ไม่รู้ว่าดอกอะไร จะเข้าไปสปีคอิงลิชกับอาม่าแถวนั้น คงคุยกันไม่รู้เรื่องแน่ๆ เลยงัดโทรศัพท์ขึ้นมาอีกรอบ เปิด google translate ไม่พูดไม่จาอะไรทั้งนั้น ยิ้มใส่อาม่าหนึ่งที แล้วยื่นโทรศัพท์ให้ฟัง ถามว่า “นี่ดอกอะไร” ตอนแรกอาม่าแกก็ตกใจนิดหน่อย ก็อยู่ๆก็ยื่นโทรศัพท์ไปใกล้ซะขนาดนั้น แต่พอได้ยินภาษาจีนถามเสร็จเท่านั้นแหละ อาม่าแกก็ยิ้ม แล้วก็บอกแบบช้าๆชัดๆว่า  “ยิงควา” แปลออกมาได้ความว่ามันคือ cherry blossom หรือ ซากุระ นั่นแหละ

….เพียงไม่กี่ชั่วโมงที่เรายืนอยู่บนประเทศนี้ เราก็รู้สึกสนุกแล้วสิ….

อาม่าที่ยืนถ่ายรูปอยู่นี่แหละ คือคนที่บอกเราว่า ดอกไม้ที่เห็นสวยๆอยู่นี่คือ “ยิงควา”

เดินชมซากุระสองข้างทาง ผ่านซุ้มประตูเข้าไป จะพบบรรยากาศราวกับอยู่ในหนังจีนสมัยก่อน อาคารทรงโบราณ กับศาลากลางน้ำที่มีสะพานให้เดินข้ามได้ เพื่อไปไหว้สักการะขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของที่นี่ ภายในวัดดูสะอาดตา ทุกอย่างดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ผิดกับสิ่งที่เราเคยได้รับรู้มา

อยากมีรูปคู่กับห้องน้ำจีน ฮ่าาาา

หลังจากเดินชมความงามภายในวัด ไหว้พระขอพรให้เดินทางปลอดภัย แล้วก็ถึงเวลานัดหมาย เราออกไปรอด้านหน้าวัดที่เดิม ไม่นานป้าก็ขับรถมาจอดตรงหน้า ตรงเวลาเป๊ะ เวลาที่เหลือก่อนกลับไปขึ้นเครื่องมีไม่มากนัก ป้าเลยพานั่งรถชมย่านใจกลางเมือง ขับรถวนรอบสวนสาธารณะที่น่าลงไปเดินเล่นมาก มีสะพานโค้งข้ามน้ำรูปทรงแบบจีน ต้นหลิวเรียงรายอยู่หลายต้น สวยงามมาก แต่เสียดายหาที่จอดรถไม่ได้ ป้าหันมาบอกว่า “ฉุยฝุ” “ฉุยฝุ” อยู่หลายรอบ เราก็ไม่เข้าใจจนขับผ่านหน้าโรงแรมหนึ่ง ป้าชี้ไปที่ชื่อโรงแรม Green Lake แล้วพูด “ฉุยฝุ” อีกครั้ง เราเลยร้องอ้อออออ!! ที่แท้สวนสาธารณะนี้ก็คือ ฉุยฝุ หรือ Green Lake นั่นเอง

Kunming Airport

สนามบินคุนหมิงอีกครั้ง

ระหว่างทางกลับมาที่สนามบิน มีต้นไม้ดอกไม้สวยหลายชนิด ตลอดสองข้างทาง ป้าแกใจดีจอดให้ถ่ายรูปแป๊บนึง

ประมาณ 15.30 น. ถึงสนามบิน ร่ำลาป้า ขอบคุณที่พาเราเที่ยววันนี้ แล้วจู่ๆเสียงท้องก็ร้องโครกครากขึ้นมา จะไม่ให้ร้องได้ไงล่ะ กินข้าวไปล่าสุดคือเช้าตรู่ก่อนขึ้นเครื่อง จะให้ทำไรได้ตอนนี้ นอกจากตรงดิ่งไปหาอะไรกิน ก่อนที่จะหมดแรงซะก่อนตั้งแต่วันแรก เข้าไปเลยร้านนี้ โลโก้บรู๊ซลี ชื่อร้าน Kungfu ดูจีนดี 555

หลังจากกินเสร็จเราก็นั่งเล่นใจเย็นสักพักเพราะคิดว่าเที่ยวบินในประเทศคนคงไม่เยอะ นึกไปนึกมาเราอยู่ในจีนประเทศที่มีคนมากที่สุดในโลก! นี่หว่า รีบไปดีกว่า และก็ตามนั้นคนเพียบจริงๆด้วย แถวยาวพับไปมาหลายทบ เกือบพลาด!!

จากคุนหมิงไปลี่เจียง เราใช้บริการของ China Eastern Airline หาจาก skyscanner  ตอนนั้นหาราคาได้ถูกสุดคนละ 330 หยวน โดยจองผ่าน Ctrip ออกจากคุนหมิง 17.55 น. ถึงลี่เจียง 18.50 น. ใช้เวลาไม่นานแค่ 55 นาทีก็ถึงแล้ว บนเครื่องแจกน้ำกับเยลลี่รสมะขาม ก่อนมาเรารู้ว่าจะมียาที่กินเพื่อป้องกันอาการแพ้ความสูง (altitute sickness) และยานี้ผสมกับอย่างอื่นได้ เวลานั่งเครื่องบินหรือรถถ้าพนักงานแจกอะไรให้กินก็กินไป ประกอบกับเราแปลซองเยลลี่ที่เป็นภาษาจีนได้ความว่า mountain peak เราเลยต้องรีบจัด ซึ่งจริงๆแล้วไม่รู้หรอกว่ามันผสมยาแก้แพ้ความสูงด้วยรึป่าว แต่เอาน่า! เชื่อหน่อยก็ดี

เราเลือกการเดินทางด้วยวิธีนี้ เพราะรู้มาว่าถ้านั่งรถไฟ (นอน) ใช้เวลา 1 คืน เราไม่อยากให้ตัวเองเหนื่อยมากกับทริปนี้ ที่ต้องไต่ระดับความสูงไปเรื่อยๆ แล้วไปเจอกับสภาพอากาศที่เบาบางซึ่งคนไทยไม่มีทางคุ้นชินแน่ๆ เราจึงต้องเซฟตัวเองให้มากที่สุด

สิ่งที่น่ากังวลอย่างนึงเมื่อถึงลี่เจียงคือ เราจะไปถึงลี่เจียงตอนที่ฟ้ามืดแล้ว ที่พักที่จองไว้อยู่ใน Lijiang Old Town เราไม่รู้พิกัดของ Hostel ที่แน่นอน แต่ที่เรารู้คือในเมืองเก่าลี่เจียงมันใหญ่มาก ตรอกซอกซอยก็เยอะแยะไปหมด รร.ที่พักในเมืองเก่าก็มีมากมายนับไม่ถ้วน และที่สำคัญคือหาคนจีนพูดภาษาอังกฤษได้ยากเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร พระเจ้า!! หวังว่าเราคงจะหาเจอนะ

Lijiang

ลี่เจียง

ถึงสนามบินลี่เจียง จากข้อมูลที่หามาได้บอกให้ขึ้นรถบัสไปลง downtown area แล้วนั่ง Taxi ต่อ (แต่ถ้าจะนั่ง taxi ไปเลยก็ได้ สบายดีแต่แน่นอนว่าต้องแลกมากับค่ารถที่แพงกว่านั่งรถบัสอยู่แล้ว) เรามองหาป้ายเพื่อไปขึ้นรถบัสซึ่งหาไม่ยาก อยู่ตรงประตู Domestic Arrivals 3 ป้ายตรงที่จอดรถบอกว่ารถจะไปจอดที่ Blue Hotel ซึ่งอยู่ห่างจาก Lijiang Old Town 1 km. ขึ้นรถจ่ายเงินคนละ 20 หยวน คนขับเดินมาบอกให้ทุกคนคาดเข็มขัดด้วย ไม่นานรถก็ออก อยากบอกว่าคนจีนขับรถกันดีมาก ใจเย็นมากตั้งแต่คุณป้าที่คุนหมิง มาจนถึงรถบัสที่ลี่เจียง

พอรถจอด…เราลงจากรถและหาที่ยืนนิ่งๆมองไปรอบๆ เพื่อตั้งหลักว่าจะไปยังไงต่อ กิโลเดียวก็ไม่ไกลเท่าไหร่นะถ้าเดินแบบตัวปลิว แต่…ตอนนี้เรามีสัมภาระอยู่บนหลังอันหนักอึ้ง 2 คนรวมกันน่าจะประมาณ 20 kg. จะเดินหรือจะนั่ง taxi ดีล่ะ งั้นเปิด google map ก่อนแล้วกัน จับทิศก่อน…สุดท้ายเราก็ก้าวเท้าเลือกที่จะเดิน ไม่ไกลเท่าไหร่หรอกน่า เดินเล่นชมเมืองไปเรื่อยๆ ไม่รีบอยู่แล้ว แถมโปรแกรมที่วางไว้พรุ่งนี้ก็เบาๆ แค่นี้สบาย ป่ะ!!!! เดินตาม map ไปเรื่อยๆ

แปลกใจที่ในเมืองดูเจริญมาก ตอนแรกนึกว่าจะประมาณต่างจังหวัดหน่อย

เดินชมเมืองกันไปเรื่อยๆ

เจอร้านปลาหมึกย่าง คนอย่างเยอะ

ไม่นานก็ถึงบริเวณเมืองเก่าแล้ว

เดินผ่านสวยดีเลยถ่ายเก็บไว้ แต่เพิ่งจะเห็นป้ายว่าห้ามถ่ายรูป ><!

จากการศึกษาแผนที่ Hostel มาล่วงหน้าโดยการเทียบที่อยู่ภาษาจีนกับชื่อถนนในแผนที่ เราควรจะตั้งหลักบริเวณกังหันน้ำ ซึ่งเป็น Landmark ของที่นี่ เดินหาทางเข้าอยู่สักพัก ถามคนแถวนั้นโดยการเอารูปกังหันให้ดู

การที่เราเดินเข้าเมืองเก่าพร้อมเป้ใบใหญ่ตอนกลางคืน ใครเห็นก็เดาได้ว่าต้องกำลังหาที่พักอยู่แน่ๆ มีป้าคนนึงเดินเข้ามาเหมือนอยากจะช่วย เราเลยเอาชื่อ Hostel กับที่อยู่ให้ดู ป้าช่วยดูและชี้บอกทาง แค่บอกอย่างเดียวไม่พอนะ ยังเดินตามมาอีกหน่อย แล้วบอกให้เลี้ยวไปทางนี้นะ สงสัยคงจะกลัวเราไปไม่ถูก

ไม่นานก็เจอกังหัน จับทิศได้เดินตามแผนที่ต่อ สีสันตอนกลางคืนของที่นี่สวยมาก แต่เรายังมีเวลาอยู่ที่นี่อีกหลายวัน งั้นขอเดินผ่านๆไปก่อน รีบหา Hostel ที่จองไว้ให้เจอเดี๋ยวจะมืดไปกว่านี้

สวรรค์โปรดเดินไปเจอ Tourist Information เดินเข้าไปถามพิกัดที่พัก ไม่นานเราก็เดินหาจนเจอ Yiliu Hostel ตั้งอยู่บนถนน Qiyi Street ห้องที่จองเป็นแบบ Loft Suite มี 2 ชั้น ราคาไม่แพงคุ้มค่ามาก เราจองที่นี่ไว้ 3 คืน ราคาประมาณ 3,500 บาท ตกคืนละพันนิดๆเอง พนักงานที่นี่พูดภาษาอังกฤษได้ดีนะ แนะนำให้ข้อมูลในเมืองเก่านิดหน่อย แล้วก็ให้แผนที่มาด้วย

เปิดประตูเข้ามาต้องร้องว้าว! เลยทีเดียว เพราะห้องมี 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องน้ำ มีโต๊ะเก้าอี้ให้นั่งเล่น

มุมนั่งเล่นของชั้นล่าง ที่เราไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่

ขึ้นมาด้านบน อารมณ์เหมือนอยู่ห้องใต้หลังคา มีเตียงไฟฟ้า และมีมุมนั่งจิบชากาแฟ เป็นโต๊ะแบบเตี้ยๆ กับเบาะรองนั่ง

หลังจากเข้าห้องเอาของไปวางไว้ แล้วนั่งพักแป๊บนึง เราก็เดินออกไปหาของกินใกล้ๆ มีของกินอยู่หลายร้าน แต่เราเลือกร้านนี้ ขายสารพัดของย่าง ด้วยความอยากรู้ว่าอะไรคือเนื้ออะไรบ้าง ถามไปเป็นภาษาอังกฤษแบบสั้นๆ คิดว่าเค้าน่าจะเข้าใจ แต่…ป่าวเลย พี่แกพูดอังกฤษไม่ได้แม้แต่น้อย เรายังคงไม่ละความพยายาม กด google translate ช่วยแปลให้ เดาว่าคืออะไร จิ้มให้ดู ไม่ใช่รึ งั้นเอาใหม่ จิ้มใหม่ จนกว่าจะรู้เรื่อง กว่าจะได้กินคุยกันซะเมื่อยมือเลย สรุปเราได้ปลาหมึกไม้ใหญ่มา 1 ไม้ กับเนื้ออีก 4 ไม้ เป็นการกินปลาหมึกและเนื้อย่างที่ใช้เวลาซื้อนานที่สุดในชีวิตละ 555

พี่แกน่ารักมากพยายามขายสุดๆยิ้มตลอดไม่มีหงุดหงิดเลย ขอแกถ่ายรูปมีแอบเขิลเล็กน้อย

วันแรกจบลงด้วยความสุขและสนุกมาก กินอิ่มเข้านอน เดี๋ยวออกไปตะลอนต่อพรุ่งนี้

Lijiang Vlog

The post เรื่องเล่าจากเมืองเก่า คุนหมิง-ลี่เจียง-แชงกรีล่า EP1 : ซากุระบานที่คุนหมิง appeared first on .